VWG_kop.jpg

Nieuws

De Groene PuntaaVan vuilnisbelt tot natuurgebied

Zondag 24 juni hebben we op uitnodiging van Lambert Cox , lid van onze werkgroep, met een vijftiental leden een excursie gemaakt naar een natuurgebied in ontwikkeling : De Groene Punt in Helmond. Dit is op zich al een heel apart gebied : het is soms heuvelachtig en soms vlak, laag en nat; de heuveltjes bulten) zijn enerzijds de restanten van de vroegere vuilstortplaats en anderzijds het gevolg van de zandopslag o.a. leem van de kanaalomleiding.
Het gebied van ongeveer 50 ha. wordt begrensd door de Zuid-Willemsvaart en de kanaalomleiding om Helmond heen en wordt doorsneden door de Nieuwe Aa en de beekjes van de voormalige Stipdonkse watermolen. Lambert c.s. zijn aan dit gebied verknocht geraakt door zijn fascinatie voor het filmen van de ijsvogel. Door de speciale ligging is het gebied een uniek ijsvogelgebied geworden, waar de ijsvogel ook de strengste winters kan overleven.
Nu storende factoren – motorcrossers, squads, autorecreatie – geen toegang meer hebben tot dit gebied en het tot rust kan komen, komt hier een geweldige natuurontwikkeling tot stand en waan je je bijna in een rimboe van hoog opschietende bloeiende wilde planten en bloemen, waarin je heerlijk kunt rondstruinen.
Het is de bedoeling, dat er in de toekomst enkele fiets- en wandelpaden aangelegd worden, zodat meer mensen van dit mooie natuurgebied kunnen genieten, zonder dat dit ten koste gaat van de noodzakelijke rust in het gebied.
Voor de VWG was dit een heel andere excursie dan “normaal” : niet zoveel mogelijk vogelsoorten scoren, maar genieten van een natuurgebied in pure ontwikkeling!

Klaar!Start!Af!!IMG 3828aa

Fier kijkt deze jonge kievit al de wijde wereld in. Vanmorgen heeft hij zich - samenmet zijn 3 broertjes/zusjes – bevrijd uit de gevangeniscel van het ei en terwijl de andere pullen zich nog lekker nog wat laten opdrogen en opwarmen in de zon, wil hij er eigenlijk al op uit, de wijde wereld gaan ontdekken.
Maar door het alarmgeroep van zijn ouders weet hij al, dat hij stil moet blijven liggen en zich dood houden. De wereld is al meteen niet zo lief en aardig voor hem en zit vol gevaren. Zijn er genoeg insecten om op te eten? Overleef ik de voorspelde hagel- en onweersbuien van vandaag wel? Kan ik mij goed genoeg verstoppen, zodat ik niet zelf opgegeten word? Zal ik over een aantal weken - na mijn periode als loopvogel - eindelijk een echte “vliegvogel” worden?
Mijn eerste periode als ei heb ik al overleefd, nu periode 2 nog, voordat ik de lucht in kan. Het is maar goed, dat de jonge kievit niet weet, dat zijn vooruitzichten niet geweldig zijn.
Maar hoop doet leven, ook bij de weidevogelbeschermers. Hun vooruitzichten zijn hetzelfde als van deze jonge kieviten. Opgeven is geen optie!!
Maar in navolging van het boek  "Help, de dokter verzuipt" zou je wel kunnen zeggen :  "Help, de weidevogel is aan het verzuipen".

MaasheggenexcursieBijennest1

Op zondag 20 mei – Eerste Pinksterdag – hebben we een excursie gemaakt naar het
Maasheggenlandschap bij Vortum-Mullem. Een uniek bewaard kleinschalig cultuurlandschap,
dat behoed is voor grote ingrijpende veranderingen in de loop van eeuwen.
Het landschap is doorregen met dichte heggen van o.a. meidoorn en sleedoorn, die in
vroeger tijden in elkaar gevlochten werden.
Na het opwarmertje van maandag 14
mei in de vorm van de Vogelherkenningsavond van Hans van Melis, bleek deze excursie een schot in de roos, waarvan de 14 deelnemers met volle teugen van hebben genoten. Alles scheen
op deze dag mee te werken: zowel het weer als de vogels hadden er zin in!! Niet alleen konden we genieten van toppertjes zoals zomertortel-nachtegaal-koekoek-spotvogel-braamsluiper en gekraagde roodstaart,maar in totaal lieten zich 50 soorten vogels horen en vaak ook zien!
Je kwam eigenlijk ogen en oren tekort.

Maar het meest opmerkelijke plaatje van die dag – het hoogtepunt - was toch wel die bijenzwerm, die als een grote klont met een koningin in hun midden aan een boomtak hing in afwachting van het vinden van een nieuw onderkomen.
Toeval of geluk voor ons : het paste precies in het perfecte plaatje van deze excursie.
Voeg daar ook nog bij koffie met vlaai op het terras van de Schutkooi en zelden zal een Pinkstermorgen voor de deelnemende vogelaars zo’n voldaan gevoel opgeleverd hebben.

P1260437a

Geluidstelling Patrijzen

In de maand april heeft een aantal leden van onze VWG in twee rondes van 3 sessies geluidstellingen van patrijzen gehouden op geselecteerde locaties in Gemert, Handel en Elsendorp. Dit kon, nadat de geluidsboxen eindelijk binnen waren gekomen.Het was de bedoeling om door het afspelen van het geluid van een patrijs territoriale mannetjes uit hun tent te lokken om te reageren en zo het aantal koppels patrijzen vast te stellen. Alles volgens een bepaald protocol wat betreft afspelen, noteren, tijd enz.. Van de in totaal 6 gelopen of gefietste trajecten werden er 5 in de avond en 1 in de morgen afgelegd. Een voorzichtige eerste conclusie mag zijn, dat de patrijzen beter en feller reageerden, als de temperatuur niet te laag is. Er moet nog een goede evaluatie van deze geluidstelling volgen, maar zoals op de foto te zien is, is het opvangen van het geluid van een mogelijk roepende patrijs maar een beetje behelpen, als je geen flaporen hebt.

IMG 0342aab kopieExcursie Oostvaardersplassen

Traditiegetrouw organiseert VWG Gemert tussen Kerstmis en Nieuwjaar een excursie naar een vogelrijk gebied.
Dit jaar was de keuze gevallen op de bekende Oostvaardersplassen, waar we als VWG Gemert voor het laatst in 2008 waren geweest. Met een dertiental personen werd er op 28 december om 08.00 uur bij de Specht vertrokken. Het was wisselvallig weer met soms een klein beetje zon, felle buien met regen en hagel en harde wind. Daardoor voelde het tamelijk koud aan, zodat twee personen in een winkeltje nog noodgedwongen een warme muts moesten kopen.
Desondanks werden er nog meer dan 50 verschillende vogelsoorten waargenomen. Wat verder opviel was, dat het gebied in vergelijking met 2008 er nu toch wel erg “kaalgevreten” uitzag en men bezig was met het planten van nieuwe boompjes. 

Al met al was het een mooie dag ondanks het weer, maar dat koude weer zorgde wel voor een nogal “slaperige” thuisreis.

Middelste Bonte Spechtaaa.JPGOok de middelste is betrapt…

Na de kleine bonte specht, de grote bonte specht, de groene en de zwarte specht is nu ook de middelste bonte specht in ons werkgebied door Martin Manders gefotografeerd in het kader van : “Ik zie, ik zie wat jij niet ziet.”

De middelste bonte specht is in opmars in Neder-land. Maar het is nog steeds de zeldzaamste specht in vergelijking tot de grote en kleine bonte specht. Hij is vooral in Oost- en Zuid-Nederland te zien. De middelste bonte specht houdt van oud eikenbos. Hij lijkt op de grote bonte specht maar iets kleiner.

Hij roffelt zelden en maar twee-drie keer kort achter elkaar. Hij gebruikt vooral zijn zang om zijn territorium af te bakenen. Het mannetje en het vrouwtje hebben vrijwel hetzelfde uiterlijk. Hij foerageert voornamelijk in de toppen van bomen met een ruwe bast. Hier voedt hij zich voornamelijk met insecten en boomsappen. Hij leeft vooral in oude loofbossen, met name in bossen met veel eiken. Het is een is een dagactieve vogel, maar is minder actief bij slechte weersomstandigheden. Hij houdt zich bij voorkeur op in de middelste en bovenste vegetatielagen van loofbomen. Hierdoor is hij relatief moeilijk te ontdekken,wanneer een boom blad draagt.

Hij is een standvogel die zelden van territorium verhuist. Hij overwintert in zijn broedgebied. In strenge winters vergroot de middelste bonte specht meestal zijn foerageerterritorium en kan dan ook in parken of op voederplaatsen worden aangetroffen.

Al met al een prachtige aanvulling op “ons” spechtenbestand!

Beter laat dan nooit…Oeverzwaluwa

Zo noemde fotograaf Martin Manders afgelopen zondag dit gedrag van de oeverzwaluwen bij onze nieuwe oeverzwaluwwand op het Smartpark in Gemert.
We hadden ze niet meer verwacht, doordat er nogal wat onrust was op de waterpartij voor de wand. Maar 2 maanden na aankomst in Nederland zijn ze nog van harte welkom.
Ze zijn met een tiental oeverzwaluwen al meteen flink aan het uitgraven van een nestgang begonnen, dus wij hebben goede hoop op een tweede vruchtbare kunstmatige oeverzwaluwwand in ons gebied.
Terwijl de wand bij van Haandel zich dit jaar in een meer dan normale belangstelling mocht verheugen, bleef het op het Smartpark angstig stil en hadden we de hoop al bijna opgegeven.
Maar zoals zo vaak : de natuur blijft ons verrassen en daar zijn wij heel gelukkig mee!!

’t Zwanenbroekje – OoijpolderZwanenbroekjeaa

Afgelopen zondag 23 april was er door m.n. bestuurslid Hans van Melis een excursie georganiseerd naar de Ooijpolder bij Nijmegen en wel naar natuurgebied ’t Zwanenbroekje.

Stapsteen ’t Zwanenbroekje is een particulier initiatief, omstreeks 1992 gestart, waarbij landbouwgronden worden omgevormd naar natuur.
Bij de inrichting van het gebied wordt gestreefd naar een zo groot mogelijke variatie passend bij het landschap, zodat zoveel mogelijk planten en dieren zich hier thuis voelen. Het gebied is een onderdeel van de ecologische verbindingszone door de Ooijpolder tussen de stuwwal bij Nijmegen en de uiterwaarden langs de rivier de Waal.
’t Zwanenbroekje werkt samen met de Stichting Landschap-Ooijpolder-Groesbeek en het IVN, vereniging voor natuur en milieu-educatie van het Rijk van Nijmegen.

We begonnen in Ubbergen bij dorpshuis de Ubburgh, waar gids Frits de Vree al stond twe wachtente wachten. In Ubbergen hadden Franse nonnen bovenop de stuwwal, die in de laatste ijstijd gevormd is, een klooster gesticht. Boven aan die wal wordt bodemwater naar de oppervlakte gestuwd wat een vochtige en rijke biotoop aan plant - en vogelleven heeft opgeleverd. Gids Frits had sleutels geregeld van gebiedjes, waar je normaal niet in mag. Naast de mooie natuur met veel vogels kregen we ook nog heel wat interessante wetenswaardigheden over de geologie en historie van de omgeving voorgeschoteld.

Via een oud kerkhofje bij het klooster en een voetgangersbrug zijn we richting de Ooijpolder gegaan. Daar zijn we langs mooie natuurpaden weer terug naar het beginpunt gegaan. Het was een mooie dag en ondanks alle sombere voorspellingen was het weer goed.

Zwaluwplankjesa

 

 

 

Laat ze maar komen….

Nu de eerste boerenzwaluwen weer teruggekeerd zijn in Nederland, worden de inspanningen van VWG Gemert voor de uitbreiding van hun nestgelegenheid hopelijk door hen op waarde geschat. Enkele weken geleden hebben leden van de VWG in een koeienstal in het Paradijs in Elsendorp de nestgelegenheid voor de boerenzwaluw verbeterd door het aanbrengen van nestplankjes in de vorm van een gekantelde U tegen de gordingen van de stal.
Het onderste plankje is bedoeld als steun voor het bouwen van een nest en het bovenplankje zorgt voor bescherming van de vogeltjes tegen te grote hitte en/of een koude luchtstroom.
Op de foto is Frans Wijn van de vogelwerkgroep bezig met het vastschroeven van zo’n plankje. In totaal zijn er een 40-tal van zulke zwaluwplankjes bij veehouder Gerrits geplaatst.
En nu maar afwachten en hopen op een dank-je-wel van de boerenzwaluwen, doordat ze er flink gebruik van gaan maken.

Carnaval : andere kranen dan een tapkraanKraanvogels25022017ab……

Terwijl de meeste mensen op Carnavalszaterdag alleen maar oog hadden voor de tapkraan, misten ze een heel aantal andere kranen, die neerstreken op de velden tussen Magdalenaweg en Handelsesteeg op Esdonk. Gelukkig hebben wij een zeer alerte fotograaf, die ze nog net voor hun vertrek kon vastleggen.

Kraanvogels broeden in uitgestrekte moerasbossen en hoogveengebieden in Scandinavië en overwinteren in Zuid-Spanje en noordelijk Afrika. In Nederland zijn het vooral doortrekkers, maar sinds 2001 broedt hij in het Fochteloërveen. Ze pleisteren in enkele gebieden in Nederland zoals de Peel. Hun trompetterende roep is onmiskenbaar. De kraanvogel is iets kleiner dan de ooievaar. De kraanvogel heeft een spanwijdte van 2 tot 2,3 meter, waardoor de vlucht majestueus van aanblik is. Het verenkleed is overwegend licht blauwgrijs met op de rug roestkleurige vlekken. De achterkant van de kop is wit terwijl de keel zwart is. Ook boven op de kop bevindt zich een zwart gedeelte met een donkerrode kruin. Kraanvogels zijn alleseters. Wanneer ze in hun broedgebied of in hun winterverblijf zijn, eten ze voornamelijk dierlijk voedsel zoals grote insecten, wormen en amfibieën. Wanneer ze op doortrek landen in akkerbouwgebieden eten ze achtergebleven maïskorrels, granen en aardappelen, die op de velden zijn blijven liggen, zoals vandaag op Esdonk.

Kerstdiner in zicht?slechtvalkabbb

Mogelijk kwam deze slechtvalk op de hoge kerktoren toren van de Gerarduskerk in Gemert alvast eens een kijkje nemen of er wat slechtvliegend gevogeltje in de buurt was, dat een over een paar weken als mogelijk kerstdiner zou kunnen dienen. En als dat goed bevalt,
wordt hij/zij mogelijk wel een trouwe kerkganger, net als b.v. zijn soortgenoten in Uden.

Zou het een jonge vogel van de slechtvalken van de Mortel zijn, een toevallige passant of een vogel met een migratie-achtergrond? Het blijft gissen, maar het is natuurlijk wel een feit dat het wel een beetje een ongewone waarneming is in de bebouwde kom van Gemert, want we mogen er wel van uitgaan, dat de slechtvalk niet afgekomen is op de Vietnamese loempiakraam op het kerkplein.
Of wilde hij/zij gewoon een keertje op de foto gezet worden, omdat hij wel wist, dat zelfs tijdens het koffiedrinken niets aan de scherpe ogen van onze fotograaf ontgaat.
Je bent nu eenmaal 24/7 fotograaf of niet!!

IMG 3145a

 

 

Gevleugelde kraker in onze nestkast!

Hoewel hij wel vleugels heeft en eitjes legt, was de nestkast in eerste instantie niet voor hem bedoeld. Maar toch is het wel apart om de grootste wesp van Nederland – tot 4 cm lengte – met zijn schelpvormige nest in ons processiepark te hebben. Zeker, omdat er zoveel “broodje aapverhalen” over dit insect in omloop zijn, terwijl een hoornaar in feite veel minder agressief richting mensen is dan een gewone wesp. De hoornaar onderscheidt zich van andere wespen niet alleen door zijn grootte, maar ook door zijn uiterlijk – hij heeft een roodbruine kop en borststuk – en door het geluid, dat hij maakt : hij zoemt niet.

Broodje aap 1 : “een hoornaar kan met zijn steek een mens doden en 7 hoornaars(heursen) steken een paard dood”. Kletskoek van de bovenste plank! Volgens de geleerden zouden er minstens 500 steken nodig zijn om een niet-allergische persoon te doden en aangezien een hoornaarsvolk veel kleiner is en slechts 1 van de 10 steekt, is de kans op een dodelijke steek verwaarloosbaar klein. Bovendien is een hoornaar geen horzel : een horzel kan niet bijten of steken. Een horzel kan alleen eitjes leggen in de haren van een paard en de larven van de horzel parasiteren op een paard, Daardoor kan een paard doodgaan, maar niet door een steek.

Broodje aap 2 : Hij wordt ook wel “moordenaarswesp” genoemd. Dit geldt alleen voor insecten. Als er een hoornaar in jouw tuin woont, zul je die zomer weinig last hebben van insecten. De hoornaar jaagt op bijen, rupsen, spinnen en libellen, waarvan hij vaak de kop en de poten afbijt, omdat die geen voedingswaarde hebben en voert ze dan op aan zijn larven. Maar wat een slechtvalk is voor de duivenmelkers, is de hoornaar voor de imkers. Mogelijk hebben zij die naam “moordenaarswesp” wel bedacht.

Al met al is de hoornaar een goede insectenbestrijder. Hij kan grotere prooien aan dan de andere wespen. Ze zijn bovendien erg nuttig omdat ze de natuur opruimen. Je moet als mens natuurlijk wel op gepaste afstand blijven - niet in de vliegroute - , want als ze je steken, is dat toch wel een pijnlijke geschiedenis. Maar ook hier geldt zoals zo vaak : Eigen schuld, dikke bult!!

Zwarte ooievaaraZwarte ooievaar op de Stippelberg

Een buitenkansje, een toevalstreffer of gewoon puur geluk : hoe je het ook wilt noemen; het is een prachtige foto geworden van een (nog) zeldzame vogel in ons land : de zwarte ooievaar, gefotografeerd op de Stippelberg door Martin Manders.

De zwarte ooievaar broedt vooral in de uitgestrekte bosgebieden van Oost-Europa, maar ook in delen van Zweden, Duitsland, Frankrijk en het Iberisch Schiereiland. Deze ooievaars overwinteren in Oost-Afrika. In ons land wordt de soort uitsluitend op doortrek gezien. Ze eten hoofdzakelijk vis, maar ook insecten en amfibieën.
De zwarte ooievaar is een grote vogel (90 tot 105 cm lang) met rode poten en snavel. Hij verschilt van de gewone, witte ooievaar, doordat hij een geheel zwarte kop en vrijwel geheel donkere vleugels heeft. De vogel is gemiddeld iets kleiner dan de witte ooievaar en houdt er een veel meer verborgen leefwijze op na. Terwijl de witte ooievaar in een open landschap in een kolonie broedt, doet de zwarte ooievaar precies het tegenovergestelde. Ondoordringbare bossen waar vooral rust heerst, zijn favoriet. Daar wordt meestal hoog in een boom het nest gebouwd, soms in een verlaten havikhorst.

Men wil proberen de zwarte ooievaar te verleiden om ook in Nederland te broeden, maar voor het zover is, zal er wel al heel wat water door de Maas gestroomd zijn oftewel : toekomstmuziek.

Reiger invalideaa

 

 

Overlevingskunstenaar?

Of is deze blauwe reiger gewoon een zieligerd, een pechvogel van het zuiverste water? Een gehandicapte, een invalide, die alleen nog maar op één poot kan staan, die zich nauwelijks kan voortbewegen op de grond, die na het vliegen moeilijkheden heeft bij de landing, die niet meer kan paren enz..

Een andere filosofie van een mens : Hoe zou hij zijn voet zijn kwijtgeraakt ? Die zal er wel niet door een krokodil- lees snoek – afgebeten zijn. Een verkeersongeval dan? Wie zal het zeggen? Eén ding is zeker : die voet groeit er niet meer aan.

Welke overlevingskans heeft hij? Moeten we hem niet uit zijn lijden verlossen? Moeten we hem niet uit de natuur halen, een einde maken aan zijn vrije vogelleven en hem opsluiten in een vogelasiel? Waar zou zijn eigen voorkeur naar uitgaan? Mogen/kunnen wij dat voor hem bepalen?

Of kijken wij teveel met mensenogen en moeten we de natuur gewoon zijn eigen gang laten gaan?

Oeverzwaluw1a

 

 

We got him - we hebben ‘m

En wel de foto van de eerste bewoner van onze nieuwe oeverzwaluwwand op industrieterrein Wolfsveld 2 in Gemert. Het heeft er een tijdje om gespannen : zouden de oeverzwaluwen hun gloednieuwe onderkomen al meteen weten te vinden en het goedkeuren of was alle inspanning van de laatste maanden voor niets geweest?
Op andere plaatsen waren de oeverzwaluwen al druk bezig met het uitgraven van een nestholte en vlogen daar af en aan.

Maar eindelijk kwam afgelopen dinsdag – 10 mei- een einde aan de periode van onzekerheid en slaagde Martin Manders er in om de eerste bewoner “op heterdaad” te betrappen bij de wand.
Hopelijk is dit het begin van een jarenlange vestiging van een mooie kolonie oeverzwaluwen. We gaan nu nog proberen om via een infopaneel iedereen mee te laten genieten van deze mooie vogels en dan heeft de gemeente Gemert-Bakel er weer een prachtig natuurpareltje bij.

DSCN1201aAAfsluiting Vogelcursus

Vandaag hebben we op de eerste dan van de meimaand met een vogelwandeling in de Maashorst een intensieve periode van ruim 8 weken afgesloten, waarin de 36 cursisten kennis hebben gemaakt met alle facetten van het “vogel zijn”” onder de bezielende leiding van een drietal leden van de Vogelwacht Uden i.s.m. Vogelwerkgroep Gemert.

Acht donderdagavonden op rij heeft men in natuurcentrum de Specht in Handel deze cursus gevolgd met als kersen op de taart een tweetal vogelwandelingen in de Maashorst.
Vandaag was de tweede en de cursus afsluitende vogelwandeling, die nogal koud begon, wat het weer betreft, maar toch nog warm eindigde na een wandeling van zo’n 3 ½ uur door dit prachtige, grote natuurgebied.  

Op deze mooie foto van Peter Beekmans is te zien hoe enthousiast een aantal cursisten - staande op de zgn. “wisentenheuvel” in de
Maashorst tegen een strakblauwe en koude lucht– probeert een beflijster, putter, roodborsttapuit of veldleeuwerik in het vizier te krijgen.      

De cursus was een groot succes en is zeker – gezien de positieve reacties - voor herhaling vatbaar!

Ongelukkige buizerda

 

On(gelukkige) buizerd

Afgelopen vrijdag werd er bij onze voorzitter-Arno Teunissen- een speciaal pakketje thuisbezorgd, zijnde een buizerd met een gebroken vleugel. Hij was ergens in de buurt van de Landmeerse Loop gevonden, was hoogstwaarschijnlijk een verkeersslachtoffer en de wond aan zijn vleugel was al een paar dagen oud. Tot zover zijn ongeluk. Zijn geluk was, dat hij gevonden en gevangen was, dat hij naar Arno was gebracht en dat die – ofschoon hij er weinig heil in zag – contact opnam met dierenarts Carolien Hommers van dierenartsenpraktijk Landhorst, die bereid was om eens naar de buizerd te kijken. 

Het volgende geluk voor de buizerd was, dat het een mooie wond was midden in het bot en dat Carolien het wel zag zitten om hem op te lappen.

Het resultaat is op de foto te zien en we hopen, dat na een genezingsproces van een week of zes en na het uithalen van een pin in het bot de buizerd weer in de natuur teruggezet kan worden.

Een grote pluim voor al degenen, die dit mogelijk gemaakt hebben.

Oeverzwaluwwand op bedrijventerrein WolfsvWandaeld

Op bedrijventerrein Wolfsveld is een oeverzwaluwenwand graliseerd. Deze kwam in beeld, nadat vorig jaar een kolonie oeverzwaluwen zich gevestigd had in een berg zand bij de waterpartij daar. Door omstandigheden is deze broedkolonie vorig jaar goeddeels verloren gegaan, maar dit was wel voor de gemeente aanleiding om te bekijken, of er gelden vrijgemaakt konden worden om door middel van een kunstmatige wand de oeverzwaluwen dit jaar – en volgende jaren- toch een veilig en gastvrij onderkomen in onze gemeente aan te kunnen bieden.

De oeverzwaluw overwintert in Afrika, is een koloniebroeder en moet met zijn pootjes zijn nestholte kunnen uitgraven in een steile, zanderige wand. Door menselijk ingrijpen zijn helaas veel van die mogelijke broedplaatsen verdwenen en moeten de oeverzwaluwen ieder jaar weer opnieuw geschikte nestplaatsen gaan zoeken. VWG Gemert en de gemeente willen de vogeltjes hierbij een handje helpen en wel door de aanleg van een kunstwand met 72 nestgaten, waarin ze hun 60 – 90 cm diepe nestgangen kunnen graven.

Als alles volgens planning verloopt, kunnen de oeverzwaluwen half april bij hun terugkeer in ons land en met name in Gemert terecht in een prachtige en veilige broedgelegenheid. Ze bedanken dan door hun aanwezigheid iedereen voor de gedane moeite en inspanningen en als de omgeving meewerkt kunnen we dan nog jarenlang genieten van deze prachtige insectenjagers.

Sperwer in kalverstalc




Gekooide sperwer
Vorige week kreeg de VWG Gemert in de persoon van Martin Manders een telefoontje, dat er in een mestkalverenschuur in De Mortel een sperwer zat en of hij daar een oplossing voor wist.   
Het bleek geen eenvoudige opgave te zijn, maar na een paar vergeefse pogingen met o.a. een witte muis lukte het toch om de sperwer in een vangkooi te krijgen.
Wellicht niet tot grote opluchting van de sperwer zelf, maar die wist toen nog niet, dat hij zijn vrijheid weer snel terug zou krijgen.
Daarmee was niet alleen de sperwer geholpen, maar ook de boer en zijn kalfjes. Bovendien kan de sperwer nu in alle vrijheid zijn hachelijk avontuur doorvertellen, want dankzij de VWG Gemert en de boer kent zijn avontuur een happy end. Op de foto weet hij nog niet, dat hij maar een
paar seconden voor zijn vrijlating staat en weer als een prachtige vrije vogel van het luchtruim gebruik kan maken.

 

 

Ransuilb


 

Uil met hoorntjes

Een ransuil komt tegenwoordig niet meer zo veelvuldig voor in ons gebied. Toen er dan ook een seintje kwam, dat er op de naturistencamping in Elsendorp een aantal ransuilen een boom als hun “slaapboom” hadden uitgekozen, was fotograaf Martin
Manders er – ondanks het wat koude weer – als de kippen bij om te proberen er een foto van te maken. Het bleek, dat een vijftal ransuilen de boom tot hun “roest(rust)boom” hadden uitverkoren, maar dat ze een geklede vent toch niet helemaal vertrouwden en zich niet zo gemakkelijk bloot gaven. Mooi poseren zonder takken voor de lens was er niet bij, maar desondanks is het toch nog een bijzonder plaatje geworden

Ora et laboraBKaa

En dat is nou net precies datgene, wat deze klapekster onbewust aan het doen is : bid en werk. En de fotograaf van dit fraaie plaatje zal ook wel een (schiet)gebedje de hoogte in hebben gestuurd: precies op tijd een op zijn prooi loerende klapekster voor de lens te krijgen is zelfs in deze tijd tussen de twee klapekstertellingen door niet iedereen gegeven. Je moet er oog voor hebben, maar de portie toeval of geluk speelt ook een rol mee.
Of deze klapekster na het gebed ook met mes, vork en servet aan de slag is kunnen gaan, vermeldt het verhaal niet. Mogelijk komt dit later nog een keer!!

Toendra rietganzenaaEen gans is een gans

Hierboven spreekt een leek. Het zij hem/haar vergeven. Maar ook de deskundigen rollen met elkaar over de straat wat betreft de naamgeving van toendrarietgans of taigarietgans. Zijn het eigen soorten of allebei gewoon een ondersoort van de rietgans. Een
probleem is vooral de variatie in grootte, postuur, snavelvorm en het aandeel oranje op de snavel, wat determinatie van beide soorten er niet gemakkelijker op maakt. Men moet zich niet concentreren op een enkel kenmerk zoals snavelvorm en kleur, maar op de combinatie van
kenmerken inclusief het postuur en de grootte van de vogels.

De toendrarietgans is een middelgrote tot grote gans, die broedt in het noorden van Europa en Azië.Het is een trekkende soort, die
overwintert in het westen en zuiden van Europa en Azië. Feit is in ieder geval, dat vandaag een grote groep van zo’n 1000 vogels rondzwierf op onze eigen toendra’s en wel in het gebied tussen Elsendorp en De Mortel. Een uiteraard is dit dan een vogeltje voor de poes van onze fotograaf.

Plan TureluurBrandganzenccplan Tureluurmzaagbeka

Traditiegetrouw organiseert VWG Gemert tussen Kerstmis en Nieuwjaar een excursie naar een vogelrijk gebied. Dit jaar was de keuze gevallen op een nog vrij jong en vogelrijk natuurgebied in de provincie Zeeland en wel naar het plan Tureluur, onderdeel van het Natuurpark Oosterschelde. Dit is een tussen 1991 en 2014 ontwikkeld moerasgebied van 1000 hectare aan de zuidkust van Schouwen-Duiveland aan de Oosterschelde. Dit gebied heeft zich ontwikkeld tot een waar vogelparadijs, waar voor de vogelliefhebber ontzettend veel te zien is. En dat bleek op deze maandag 28 december inderdaad te kloppen : er werden veel vogelsoorten gespot, vooral veel eendensoorten, ganzen, goudplevieren, kieviten, steltlopers enz.. En als het dan ook nog mooi zacht weer is met een vriendelijk zonnetje, waardoor je prachtige foto’s kunt maken, waan je je als vogelaar als een kind in een snoepwinkel. Twee van die snoepjes zie je hierbij afgebeeld!

Kindekens patrijs in de stal!Patrijzen in stalbb

In deze dagen voor Kerstmis staat d.m.v. het bekende kerstverhaal een ouderwetse schuur/stal in het middelpunt van de belangstelling. Door de moderne stallenbouw zou je bijna vergeten dat er gelukkig nog steeds zulke schuren/stallen bestaan. En net als een paar duizend jaar geleden is dat maar goed ook, want op deze manier kunnen zij onderdak bieden aan iedereen, die min of meer ontheemd en dakloos is. Want net zoals Jozef, Maria en het kindeke Jezus een onderdak en bescherming vonden in een stal, zo vonden deze patrijzen dat deze dagen voor Kerstmis 2015 ook. Het kerstverhaal geprojecteerd vanuit Bethlehem in de Vrije Heerlijckheid Gemert. Symbolischer kan het eigenlijk niet. 

En Felix Timmermans – de schrijver van “Het Kindeken Jezus in Vlaanderen” waarin het Kerstgebeuren zich voor de eerste keer niet in Bethlehem maar in Vlaanderen afspeelde - zal het ongetwijfeld vanuit de hoge hemel allemaal goedkeurend bekeken hebben.

Klapekstertelling 2015

Een foto van een klapekster zoals wKlapekstertellingaae die afgelopen weekend konden bewonderen op de Krim in Elsendorp in het kader van de landelijke
klapekstertelling. Al vele jaren is er in dat gebied een klapekster te zien en ook dit jaar stelde hij/zij ons niet teleur. Zittend in net topje van een grote eik midden op de heide liet hij/zij zich bewonderen en opwarmen in de stralen van de opkomende zon. Maar aan het steeds draaien van de kop was te zien, dat hij/zij de omgeving scherp in de gaten hield. Zo nu en dan vloog hij/zij even naar beneden om te proberen een mogelijke prooi te verschalken, maar dit was niet erg succesvol. Een paar motorcrossers zorgden er tenslotte voor, dat
hij/zij op de wieken ging en uit het oog verdween.

KokopzwaanbbArbeidsmigrant?

Een niet alledaags plaatje : een kokmeeuw op de rug van een zwarte gans. Een kokmeeuw, die ons een beetje hooghartig aankijkt met een blik van : Doe me maar eens wat! Het wordt wat anders, als je weet dat de zwarte zwanen nep zijn en op visvijver de Dribbelei dienen als afschrikking van mogelijke illegale vissers : de aalscholvers.

Het bijzondere zit hem dan ook niet in de “zwaanrijdende” kokmeeuw, maar in de ring om de poot van de kokmeeuw. Daarop is af te lezen, dat de meeuw geringd is in Polen en nu in Gemert zijn heil heeft gezocht. Hoewel een meeuw niet direct bekend staat als een trekvogel, gaan ze toch wel vaker in de herfst op zoek naar een iets milder klimaat – vaak rond de Middellandse Zee – maar deze heeft dus duidelijk voor Gemert gekozen.
Of zou hij gewoon meegelift zijn met de Poolse arbeidsmigranten rondom Gemert. Hij voelt zich in ieder geval wel thuis in Gemert, waar hij zich als een soort “koning van de Dribbelei" heeft laten fotograferen.

VG2aVG1

Vale gierzwaluw
Vanmorgen spotte Martin Manders deze bijzondere vogel bij de Coxse Hoeve. Een vale gierzwaluw is net zo groot als een gewone gierzwaluw, waar hij verder sterk op lijkt. De vale gierzwaluw is meer bruin dan donkergrijs, de vleugels en kop zijn wat breder, hij heeft een kortere staart en de vuilgrijze keelvlek is iets groter dan bij de gewone gierzwaluw.. Verder vliegt de vogel een tikkeltje anders, met langzamere vleugelslagen en langere glijpauzes.

De vale gierzwaluw broedt in bijna alle landen rond de Middellandse Zee en overwintert in Afrika ten zuiden van de Sahara. De vogel nestelt in holen in rotswanden, vaak dicht bij zee, maar ook in gebouwen. Als dwaalgast is de soort soms in België en Nederland waarneembaar. De vale gierzwaluw heeft een groot verspreidingsgebied, de populatie is stabiel en daardoor staat de soort niet als kwetsbaar op de Rode Lijst. De vale gierzwaluw zwerft in de herfst soms noordelijker rond, als de gewone gierzwaluw daar al lang vertrokken is en is dan als dwaalgast soms in België en Nederland waarneembaar.
Vandaag dus ook in Gemert!!!

Grauw in de zon.Grauwe klauwierenaa

Niets ontsnapt er aan het spiedende oog van onze fotograaf, die deze twee grauwe klauwieren ontdekte op het Karrespoor achter het Boerenbondsmuseum. Terwijl een “normaal” mens twee mussen op een prikkeldraad zou hebben gezien, deed Martin Manders deze bijzondere waarneming.

De grauwe klauwier is een broedvogel van ruig, halfopen gebied met struiken en wat boompjes. Hij jaagt vanaf een hoge uitkijkpost, meestal rechtop zittend in de top van een struik, maar soms ook biddend in de lucht. Het voedsel van de grauwe klauwier bestaat voornamelijk uit grote insecten zoals kevers, sprinkhanen en libellen, maar ook kleine dieren zoals muizen en jonge vogels worden gegeten. De vogel spietst zijn prooien vaak vast op de doorns van struiken. In Nederland is de grauwe klauwier als broedvogel zeldzaam geworden. In de winter trekt de vogel weg om te overwinteren in zuidelijk Afrika, maar deze twee op de foto hebben het duidelijk nog goed naar de zin in het warme Gemertse augustuszonnetje. En wij zien ze graag in ons midden bij het streven naar meer biodiversiteit in ons werkgebied.

WS20150801a Zonnebloemen 2WSReekalfjeaEen postzegelparadijsje

Dat is een van de resultaten van de samenwerking van een viertal natuurclubs in de Groene Heerlijckheid. De familie Scheerens uit De Mortel stelde haar tuin ter beschikking en het resultaat mag er zijn. Een strook van vele honderden zonnebloemen en inlandse bloemen vormt een welhaast verdwenen bloemenpracht : een lust voor het oog.
Bijna iedere zonnebloem heeft zo ongeveer haar “eigen” hommel om van de andere bijen, vlinders, vliegen enz. nog maar te zwijgen. Niet
alleen een lust voor het oog, maar al dat gegons streelt ook je oor en geeft je een gelukzalig gevoel.

En dat gevoel wordt nog dubbel versterkt door de ontdekking van een reekalfje, dat in al die pracht rust en veiligheid zoekt. Ook al is het maar een relatief klein gebiedje, als je er open voor staat is het voor jou een aards paradijsje, dat van jou een bevoorrecht mens maakt.

Afgegraven oeverzwaluwwandaOeverzwaluwdramaIMG 2044aa

Helaas, helaas!! Het is geen happy end geworden voor de oeverzwaluwen in het vorige stukje. Op het befaamde industrieterrein achter het voormalige Unidek is o.m. een opslagplaats van zand en stenen van wegenaannemer Jan Selten uit Uden. In een bult zand had zich daar de afgelopen maand een kolonie oeverzwaluwen gevestigd met meer dan dertig nestholtes. In overleg met de gemeente was er een
afspraak met de aannemer om de berg zand ongemoeid te laten tot na het broedseizoen. De gemeente liet er zelfs als extra bescherming een hek voor plaatsen. Iedereen tevreden en blij!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat schetst echter onze verbazing en ontsteltenis, toen we afgelopen maandag in plaats van een mooie, natuurlijke oeverzwaluwwander ineens een kraan op de zandberg zagen staan, die het zand aan het opscheppen was en daarmee meteen de broedsels en mogelijk zelfs de broedende oudervogels onder het zand had begraven. Bij wie de fout ligt, is nog niet duidelijk, maar hoe dan ook schieten de broedende oeverzwaluwen er niets meer mee op.
Het enige positieve hieruit is, dat dit voorval voor alle betrokkenen mogelijk een les voor de toekomst zal zijn.

Oeverzwaluwenb

 

 

 

De zoveelste verrassing......

Op het veelbesproken braakliggende industrieterreintje werden we afgelopen weekend aangenaam verrast door de aanwezigheid van een nog niet eerder waargenomen gast, nl. de oeverzwaluw.
Een groepje van een stuk of zes oeverzwaluwen waren druk bezig op een zandwand van een zanddepôt. Nu maar hopen, dat het een definitieve keuze wordt.
Onze fotograaf – Martin Manders - heeft de milieuambtenaar van de gemeente al benaderd om samen met de aannemer en de gemeente naar een oplossing te zoeken als de nestkeuze de komende week definitief blijkt te zijn. Hopelijk hebben we dit jaar dan weer een tweede
broedlocatie – naast de oeverzwaluwwand bij van Haandel - nu de zandopslagplaats bij het Zwarte Water niet meer in trek is bij de verzwaluwen, vanwege de vele verstoringen door crossers.
Het wordt dus een beetje een spannende week!! Maar het is in ieder geval een mooie foto geworden!

Eerste oogstDSC06096a

Een bosuil is er in een nieuw jaar vaak als de kippen bij om voor nieuw kroost te zorgen. Terwijl bij Beleef de lente de bosuil nog op twee eieren zit te broeden, zijn in ons gebied de eerste jonge bosuilen alweer geringd. De jonge bosuil op de foto is al begin maart uit het ei gekropen, is een week of drie oud en had nog 3 broertjes/zusjes, die allemaal in een voortreffelijke conditie verkeerden. Ook dit jaar staan de sterren goed voor de bosuil.
Er is genoeg voedsel te vinden en dat merkten ook onze ringers, die in een bosuilenkast het volgende als voedselvoorraad aantroffen : 9 muizen, 3 ratten, 1 jong konijn, 1 merel, 1 mus en 1 koolmees.
Kortom : een gevarieerd en uitgebreid Paasmenu. Moge het onze bosuilenfamilie goed bekomen!!

HavikaaGeluk aan je kont!!

Stel je eens voor : je bent als vogelaar naar het bos gegaan op een dag vol maartse buien, gewapend met kijker, fototoestel en statief. Niets aparts gezien, spullen in de auto gelegd en terwijl je op het punt staat om in e stappen, zie je in je ooghoeken iets uit een boom vallen. Kijker vlug gepakt en wat schetst je grote verbazing : een havik, die een houtduif uit de boom heeft geslagen. Snel met camera achter de bomen door wat dichterbij geslopen en dan blijkt opeens, dat de actie van de havik nog een andere belangstellende heeft getrokken. Er verschijnt plotseling de eigenaar van het territorium, een grote buizerd, ten tonele, die de havik uit zijn gebied jaagt met achterlating van zijn geslagen prooi.

 

 

Buizerdaa

 

 

 

 

 

 

 


Als je dat allemaal van dichtbij mag meemaken, kan je dag niet meer kapot en kun je toch wel met recht zeggen : "Ik had gisteren het
geluk aan mijn kont hangen". En zo is het ook, alleen geluk kun je wel afdwingen door niet thuis bij de radiator te blijven zitten. En zo is het toevallig ook nog eens een keer!!

Houtsnipa1602MMEen Carnavalsvogelaar.......

Terwijl tijdens de verschillende Carnavalsoptochten in onze regio de toeschouwers zich stonden te vergapen aan allerlei vreemde vogels, toog onze fotograaf Martin Manders het veld in op zoek naar echte vogels. En niet voor niets, hij slaagde er bij de Stippelberg in een paar prachtige foto's te schieten van niet algemeen en veel voorkomende vogels, namelijk de houtsnip en de kruisbek.

De houtsnip, een 33 tot 38 cm lange vogel, is de grootste snipachtige van Nederland. Hij leeft een schuw en stil leven. Tot op het laatste moment blijft hij zitten, om dan opeens vlak voor de voeten op te schieten en met grote haken weg te vliegen. Hij laat zich niet
vaak zien of horen, alleen tijdens het broedseizoen komt hij wat vaker tevoorschijn, ook tijdens de schemering en 's nachts. Het voedsel bestaat uit insecten, wormen, rupsen en sprinkhanen. Hij is bijzonder goed gecamoufleerd. Zittend op de bosbodem is de vogel nauwelijks te onderscheiden van gevallen blad en boombast. Deze camouflage helpt echter niet wanneer de vogel vliegt. Daar heeft de houtsnip echter ook iets op gevonden; ze worden pas een beetje actief, wanneer de schemering inzet. Tegen een donker wordende avondlucht kan het bolle silhouet van een houtsnip nog wel eens gezien worden. In het voorjaar, wanneer baltsende mannetjes lange vluchten maken, is de trefkans het grootst in de buurt van vochtige loofbossen met open plekken.Kruisbeka

De kruisbek is een grote, krachtige vink, die het gemakkelijkste herkenbaar is aan zijn snavel : de bovenste en onderste snavel kruisen elkaar. Zo'n snavel is wel een uiterst effectief gereedschap om zaden uit dennen- en sparappels te halen, Hij maakt met zijn haaksnavel de dennenappels open en haalt de zaden er dan met zijn tong uit. De kruisbek moet wel veel drinken om de zaden goed te kunnen verteren en is daarom ook vaak te zien bij waterplassen op de grond. Ze houden zich vaak op in groepen. Bij de kruisbek hebben het mannetje en het vrouwtje een verschillende kleur, maar lijken verder wel op elkaar. Het mannetje heeft een steenrode kleur, terwijl het verenkleed van het vrouwtje grijsgroen is. Ze hebben een golvende vlucht.

TrektellenbbTrektellen

Als eerste activiteit na de vakantieperiode konden de leden van VWG Gemert op zondag 7 september kennismaken met het fenomeen trektellen. Als locatie was gekozen voor industrieterrein Wolfsveld in Gemert. Vanaf 06.30 uur waren bij goede weersomstandigheden en onder de uiterst deskundige en inspirerende leiding van een zeer ervaren teller – Jan Verhoeven uit Uden – een negental leden bezig om te proberen wat waarnemingen te verrichten. Het bleek nog niet zo mee te vallen. Men kreeg al snel in de gaten, dat de meeste vogels eerst met de oren "gezien" werden via hun onderlinge contactroepjes en daarna pas met de kijker of telescoop.
Het bleek een gemiddelde teldag te zijn. Er werden iets meer dan 100 trekvogels gespot, verdeeld over 20 soorten. Het meest gezien werden boerenzwaluwen, nijlganzen en gele kwikstaarten. Een mooie ervaring voor ieder van ons en voor een herkansing is iedereen van harte welkom op onze tweede teldag op 19 oktober a.s..

Patrijzenproject door JPatrijsaaan Staal

In 2013 werd in het kader van het Jaar van de Patrijs in ons werkgebied begonnen met een 'Sovon'-telgebied. In dat jaar werden de patrijzen geteld, maar werden er ook enkele gevangen, geringd en een deel voorzien van een vleugelmerk om gegevens te verzamelen.

In 2014 werden met sponsoring van de vogelwerkgroep twee gevangen patrijshanen van een zender voorzien. Eén zender functioneerde niet naar behoren en werd verwijderd. De andere werd vrijwel dagelijks gevolgd. Deze vogel was samen met zijn hen gevangen en zij kwamen tot broeden op ongeveer 200 meter van de vangplek.

Het nest werd gevonden in een slootrand tussen de Keizersberg en een perceel gerst (bestemd voor veevoer). Nu werd vrijwel dagelijks het nest in de gaten gehouden. Op 8 juni kwamen de kuikens uit. Van 17 eieren waren er 13 bevrucht en uitgekomen.

Ongeveer 3 weken verbleven ouders en kuikens in het gerstveld. Met de landbouwer werden afspraken gemaakt. Hij was erg bereidwillig om ons tijdens het maaien te ondersteunen, zodat ouders en kuikens niets zou overkomen. Op 1 juni jl. werd het veld zodanig gemaaid, dat de ouders en kuikens en nog twee volwassen patrijzen konden wegkomen. En nu maar hopen, dat de kuikens hun eerste jaar/winter zullen overleven.

4 x Zilver9187aa

Afgelopen vrijdag – 20 juni – hebben wij ons zilveren jubileum gevierd met een feestelijke bijeenkomst in de Specht in Handel. Een bijeenkomst voor onze leden met hun partners en genodigden. Iedereen werd onthaald op een hapje en een drankje en op het programma stond behalve een receptie ook de huldiging van onze jubilarissen. Want niet alleen de VWG Gemert was een zilveren jubilaris, maar ook Martin Vink, Piet Buets en Sjaak Hubers waren al vanaf de begintijd actief in de vogelwerkgroep en werden samen met hun dames door voorzitter Arno Teunissen in het zonnetje en in de bloemetjes gezet, zoals op de foto te zien is.

De VWG Gemert mocht vele felicitaties in ontvangst nemen en de bosuilenkast ontving dankbaar de vele enveloppen met inhoud t.b.v. ons patrijzenproject.Opvallend was het toverwoord, dat in alle speeches van zowel Pieter Schoone van Ons Landschap, als van wethouder Anke van Exel-van Katwijk als van Marco Renes van het Brabants Landschap voorkwam, nl. samenwerking. Alleen op die manier kunnen we het meeste voor de natuur betekenen.

Al met al kunnen we met veel voldoening terugzien op een heel geslaagde jubileumviering en nu samen op volle kracht vooruit naar de volgende 25 jaar.

Bonte vliegenvangerBonte vliegenvanger11
De bonte vliegenvanger is een kleine zangvogel en heeft een sterke opmars gemaakt in ons land. Enkele decennia geleden was de bonte vliegenvanger nog een zelden in Nederland geziene vogel, tegenwoordig is deze tweekleurige verschijning op veel plekken te bewonderen. Bijna alle bonte vliegenvangers broeden in nestkasten, slechts een klein aantal bewoont natuurlijke boomholten. De bonte vliegenvanger komt vooral voor in de oostelijke helft van het land met een hoge concentratie op de Veluwe. Vanaf een vaste zitpost in een rechtopzittende houding maken ze korte vluchten achter vliegende insecten aan, en vangen deze in volle vlucht.

Bonte vliegenvangers zijn holenbroeders die graag gebruik maken van nestkasten. Maar ook natuurlijke nestgelegenheid zoals verlaten spechtennesten, wordt graag gebruikt. De bonte vliegenvanger wordt vooral aangetroffen in loof- en gemengde bossen met open plekken. Het vrouwtje broedt de eieren uit Het mannetje voert het broedende vrouwtje onregelmatig en soms helemaal niet, vooral niet, als het mannetje een tweede territorium heeft waar een ander vrouwtje begonnen is met eieren leggen. Het mannetje voert wel de jongen in het eerste nest en pas als die uitgevlogen zijn komen de overgebleven jongen van het tweede nest aan de beurt. Eind juni of begin juli worden de nesten verlaten.

Invasie in ElsendorpOoievaars Elsendorp2109052014a

Afgelopen vrijdag 9 mei was er - bijna 70 jaar na D-day - opnieuw sprake van een invasie : dit keer niet van de geallieerden , maar van maar liefst 31 ooievaars, die schijnbaar in één klap het inwoneraantal van Elsendorp omhoog wilden jagen. De oplettende kijker ziet echter op nevenstaande foto geen katoenen babygevulde luiers om de rode snavels geknoopt. Dat zou ook wel moeilijk zijn in dit pampertijdperk.
Maar ook de kijker van Beleef de lente zal zich wel eens afvragen, waaraan onze ooievaar zijn uitverkiezing als symbolische babybrenger te danken heeft.
Hij gaat namelijk zelf niet bepaald liefdevol met zijn eigen kroost om. Maar ja, hij kan het ook niet helpen, dat wij de ooievaar een beetje "vermenselijkt" hebben. Het is en blijft natuur en dat is maar goed ook. Dat neemt niet weg, dat al die ooievaars op één plek een uniek schouwspel vormen in ons werkgebied.
Toeval....? Of kwamen deze zelfstandige babykoeriers misschien een kijkje nemen of op excursie bij de Geertgen kliniek?

Wat een weelde....Kerkuilenarno1

Wat de invloed kan zijn van een zachte winter op de kerkuilenstand lijkt dit jaar duidelijk te worden. De winter van 2013 met vorst en sneeuw zorgde voor een dieptepunt in het aantal broedsels en het aantal uitgevlogen jonge kerkuilen.
De afgelopen zachte winter heeft – als de voortekenen bij de eerste inventarisatie niet bedriegen - een kentering teweeg gebracht in het aantal broedsels en het aantal jonge uilen. Er zijn dit jaar (veel)meer broedsels aangetroffen, waaronder ook diverse grote broedsels.
Op de foto zie je een rijk gevuld kerkuilennest bij de familie Venneman met 7 jongen, maar tot op heden staat het record op een nest met maar liefst 8 jongen.

Het jaar 2014 belooft dus een goed kerkuilenjaar te gaan worden en daar zijn wij als VWG Gemert maar wat blij mee!

Tuinfluiter1

Wat fluit daar in het struikgewas............

Ze zijn al weer wat langer in het land, maar vandaag was het een explosie van tuinfluiters. Die explosie was de hele dag goed te horen, maar om deze verborgen en onopvallende zanger voor de camera te krijgen is een heel ander ding. Ze blijven heel goed verscholen tussen de bladeren, maar toch lukte het Hans van Melis om een tuinfluiter – waarschijnlijk geplaagd door een heel hoog testosterongehalte – op beeld vast te leggen.
Het geluid van de tuinfluiter lijkt nog wel het meest op een versneld afgespeelde opname van een merel. De tuinfluiter overwintert ten zuiden van de Sahara en komt in Europa voor tot aan de Noordkaap. Zijn voedsel bestaat in de zomer voor een groot deel uit insecten.

Back in town : kleinKleine plevieren11e plevier!!

Ze zijn weer terug, de kleine pleviertjes! Je zou bijna kunnen spreken over "onze" kleine pleviertjes. Meer dan een maand eerder dan het jaar van hun eerste broedsel in 2012 zijn ze weer neergestreken op een braakliggend industrieterreintje.
Er is daar nu echter veel meer activiteit dan de laatste 2 jaar. Vorig jaar is het broedsel mislukt en helaas zijn ook nu de vooruitzichten niet zo geweldig. Het is – zo vrezen we - rondom de plek, die ze gekozen hebben om hun nestkuiltje te maken , eigenlijk te druk. Desondanks is het eerste eitje al gelegd!! We houden ons hart vast, we blijven duimen en hopen op een goede afloop.
Het zij deze dappere doorzettertjes gegund!!

Koninklijk bezoek!!Koninginnepage11

Dat er zegen rust op het gezamenlijke akkerrandenroject van de Groene Heerlijckheid en de VWG Gemert wisten we al door het winnen van de Bronzen Grutto. Nu heeft het project echter ook een koninklijke goedkeuring ontvangen. Terwijl de koninklijke familie op Koningsdag 26 april druk bezig was om zich elders in den lande aan het volk te tonen, was men toch ons akkerrandenproject niet vergeten en stuurde men een mooie boodschapper(-ster) naar de noeste werkers, die net klaar waren met het inzaaien van de laatste akker.
Deze koninklijke geste werd zeer op prijs gesteld, want men had vanaf Huis ten Bosch wel de mooiste page met deze koninklijke boodschap naar hen toegestuurd. De foto hiernaast is het bewijs dat onze koningin een goede smaak heeft wat betreft het aannemen van personeel.

Degene, die hier wat azijnerig over toeval spreekt, zal nooit een lintje krijgen!!

Patrijs gezenderdPetrijjzen zenderen1111

In het kader van het Patrijzenproject – opgezet door Sovon, het Brabants Landschap en de VWG Gemert – is er vorige week een tweede patrijs gezenderd.
De bedoeling van dit project is te weten te komen, welke de meest efficiënte maatregelen zijn om te komen tot verbetering van de patrijzenstand.

Afgelopen vrijdagavond is er dus een tweede patrijs gevangen. Nadat die was geringd en de diverse biometrische gegevens waren opgemeten, is de zender aangebracht. Dat is een zogenaamde halszender, die om de nek hangt met de spriet omhoog. Met behulp van een ontvanger met antenne kan de locatie van de patrijs ongeveer een jaar lang worden uitgepeild.
Het onderzoek is bedoeld om meer inzicht te verkrijgen in de achteruitgang van de stand van de patrijzen en zo te weten te komen, welke de meest efficiënte maatregelen zijn om te komen tot verbetering van de patrijzenstand. Landelijk is die stand met 95% terug gelopen.

Nadat de zender was aangebracht is de patrijs op de plaats, waar ze gevangen was, weer losgelaten.

Inzaaien11

 

 

 

 

En de vogelaar...hij zaaide voort

Dat een vogelaar niet altijd in de lucht aan het turen is, blijkt wel uit deze foto. Een vogelaar weet namelijk ook, dat zijn gevederde vrienden voedsel en beschutting moet hebben om in ons dichtbevolkte landje te kunnen overleven. Vandaar ook, dat onder de vleugels van Ons Landschap twee partijen nl. de Groene Heerlijckheid en de VWG Gemert de handen ineen geslagen hebben in een nieuw project ten gunste van de vogels, de bijtjes en de insecten.
Het nieuwe project is een combinatie van het akkerrandenproject van de Groene Heerlijckheid en het patrijzenproject van de VWG Gemert. Dit initiatief is al bekroond met een Bronzen Grutto en op de foto zien we het resultaat van die samenwerking.
Op de klaargemaakte akker is vogelaar Albert Geerts de akker aan het inzaaien: voor een gedeelte met graan en voor een gedeelte met bloemzaad. Moge de natuur in al zijn biodiversiteit de vruchten plukken van deze samenwerking! Het begin is gemaakt!!

Kerkuilen Antoon Verhoeven1a

 

 

 

 

 

Kerkuilen

Alle voortekenen wijzen er op, dat 2014 een beter kerkuilenjaar zal worden dan 2013. Mogelijk is mede door de zachte winter het aanbod van voedsel in de vorm van muizen groot, zodat de uilen daar de vruchten van kunnen plukken. Als je deze foto van vandaag van een kerkuilenkast bekijkt, valt daarop naast de al uitgekomen jonge kerkuiltjes en de nog niet uitgekomen eieren zeker ook de geweldige voorraad aan muizen op: een goedgevulde provisiekast voor mogelijk slechtere tijden. Wij zijn erg hoopvol gestemd!!

Deftig bezoek in Elsendorp!!!

Op hun wandeling door de Krim in Elsendorp op zoek naar de raaf bleek er een opvallende doortrekkende gast voor onze twee toeleverende vogelfotografen Martin en Hans in het topje van een boom te zitten, nl. een beflijster. Een buitenkansje dus, want hij wordt in ons werkgebied maar zelden waargenomen. De beflijster is in Nederland een doortrekker die vooral op de voorjaarstrek in april wordt gezien in open terrein en soms ook wel op de najaarstrek in oktober. De beflijster lijkt qua grootte en postuur erg op een merel, maar dan wel met een wit slabbetje om de hals. Een heel nette vogel dus : een heer van stand. De broedgebieden liggen in Scandinavië, Schotland, Wales en de berggebieden in Zuid- en Centraal-Europa. Beflijsters houden zich ook regelmatig op in groepen van andere doortrekkende lijsterachtigen, zoals koperwieken en kramsvogels. De beflijsters, die in
Nederland gezien worden, zijn vrijwel allemaal afkomstig uit Noord-Europa en Groot-Brittannië.

Een niet-alledaagse waarneming dus deze beflijster in Elsendorp!

Vogeloorlog!!!

Hoe aantrekkelijk een bepaalde boom kan zijn voor onze vogels, blijkt maar weer eens uit deze foto van fotograaf Hans van Melis. Wandelend langs het riviertje de Rips in de Kampen in Gemert zag hij in een oude wilgenboom een drietal jonge bosuiltjes, die hevig belaagd en geïntimideerd werden door een groep van voornamelijk kauwen. De hadden hoogstwaarschijnlijk de paar oude wilgenbomen tot hun persoonlijke bezit verklaard en nu kwamen die jonge snotneuzen van een bosuil roet in het eten strooien. Dus was het nu zaak om met veel machtsvertoon – een grote groep – de bosuilen te verjagen en ze eens flink op hun donder te geven, want het was per slot van rekening toch "hun" boom!!.

Het zijn soms net mensen, die vogels!! Hebben zij dat nou van ons geleerd of wij van hen?

Een bergeend op het vlakke......Bergeendb

Bij de Gerele Peel in Elsendorp werd afgelopen zaterdag deze bergeend gespot. Een opvallende waarneming, want de bergeend leeft vooral in de kustgebieden in de duinen. De bergeend is een halfgans : ze zit qua formaat tussen eend en gans in. De mannelijke bergeend heeft een rode knobbel op de snavel. De bergeend is een echte modderaar : hij wroet het liefst door een modderige toplaag op zoek naar slakjes, insecten en wormen. De naam "bergeend" heeft niets met "bergen" in de zin van "hoge heuvels" te maken, maar wel met de voortplanting. Want anders zou deze eend wel in de Handelse Bergen neergestreken zijn in plaats van in de Gerele Peel. De bergeend broedt het liefst in een verlaten konijnenhol en legt hierin 8 tot 12 eieren. De soort kan relatief veel jongen grootbrengen of "bergen", vandaar hun naam. Een andere verklaring voor hun naam is dat de bergeend haar eieren verbergt in konijnen- en andere grondholen. Hoe het ook zij: het is en blijft een aparte verschijning in ons werkgebied.

 

Hoera, een vijfling en dat zobVijfling bosuilen25032014bnder IVF

Dat de bosuilen altijd al vroeg in het jaar beginnen met eieren leggen en broeden is wel bekend. Maar een vijfling al zo vroeg in het jaar en allemaal in blakende gezondheid was toch wel een grote verrassing. De jonge uilen moeten al eind februari uit het ei zijn gekomen en dankzij de zachte winter en de goede muizenstand verkeerden ze allemaal in een blakende gezondheid.
Onze ringer – John Vereijken – heeft de jonge bosuilen ook gewogen en ze wogen gemiddeld 360 gram. Moeder bosuil is ook in de hele ceremonie meegenomen en die kwam tot een gewicht van 400 gram. Al met al een prachtig begin van de lente!! Moge ons jubileumjaar een vruchtbaar vogeljaar worden!!

Rode wouwwEen rode zwever....

Vorig jaar in maart werd er door Martin Manders al een Rode Wouw op de foto gezet en dit jaar (gisteren) lukte het hem opnieuw om op de Hulst een op thermiek zwevende Rode Wouw voor de lens te krijgen. Een compliment voor onze oplettende fotograaf!

Een Rode Wouw heeft het uiterlijk van een buizerd, maar is meer roodachtig en heeft een diep gevorkte staart. De Rode Wouw jaagt op kleine en middelgrote zoogdieren, vogels en grote insecten, maar kan ook prooien van andere roofvogels afpakken. Daarnaast is hij een aaseter. Hij heeft een voorkeur voor halfopen landschappen, waar in landbouwgebieden kan worden gejaagd en voor kleine bossen, waarin kan worden gebroed.

In Nederland is de Rode Wouw vooral een onregelmatige doortrekker in een klein aantal in voor- en najaar en een wintergast in een uiterst klein aantal.
Duitsland is veruit het belangrijkste "rode wouwenland", gevolgd door Spanje en Frankrijk. Ook in Zuid-Italië en op Corsica broeden relatief veel Rode Wouwen. Bij ons in het daarom een buitenkansje om een exemplaar te zien te krijgen.

 

RaafwwEen sprookjesfiguur is onder ons ....

Vandaag is het eindelijk een zekerheidje : de raaf is na zijn herintroductie op de Veluwe in 1969 nu ook doorgedrongen tot het Gemert-Bakelse natuurgebied. Op de Krim in Elsendorp werden vanmorgen twee raven gespot, waarvan er eentje op de foto is gezet. Hopelijk is het een koppeltje en het zou helemaal geweldig zijn, als het tot een broedgeval zou komen. Er wordt geschat dat er in Nederland 75 - 90 broedgevallen per jaar zijn

De raaf is de grootste kraaiachtige en is een typische alleseter: knaagdieren - insecten - larven - wormen - jonge vogels en vooral kadavers.
Hij staat bekend als een intelligente vogel - hoewel de fabel van de vos en de raaf ons anders doet vermoeden -, maar werd vroeger beschouwd als brenger van ongeluk en is misschien daardoor wel in Nederland helemaal uitgeroeid geweest. Hij kan tientallen jaren oud worden en blijft zijn hele leven zijn partner trouw. 

Verder kwam de raaf vooral vaak voor in sprookjes en stond bij de Grieken bekend als symbool van een lang leven. De Egyptenaren zagen hem daarentegen als het symbool van het kwaad. Hoe het ook zij : wij zijn heel erg blij met het verschijnen van deze sprookjesfiguur in ons werkgebied en het zou helemaal te gek zijn, als hij ook nog bij ons tot broeden zou komen. Maar misschien is dat wel teveel gevraagd!!!

Derde Kerstdag 2013blije guppenb

Vrijdag 27 december was ingepland voor een excursie naar het nationaal landschapspark Dwingelderveld in Ruinen. Voor deze excursie waren ook een aantal aspirant- jeugdbegeleiders van de Specht uitgenodigd. Voor het vertrek vanmorgen werd echter i.v.m. de weersverwachting - veel wind en regen – besloten om niet zo ver te rijden, maar om naar de Ooijpolder bij Nijmegen te gaan. De wind was inderdaad soms heftig aanwezig, maar de hoeveelheid regen is niet tegengevallen net zo min als het aantal waargenomen vogelsoorten. Ondanks het mindere weer kwamen we toch tot meer dan 40 soorten. De kleinere struweelvogels lieten het wel af weten, maar het zij ze vergeven. Wat wel opviel was, dat er erg veel voedsel in de vorm van bessen was, zodat de bessen etende vogels daar de winterperiode met vertrouwen tegemoet kunnen zien. En dat het slechte weer geen enkele invloed heeft gehad op onze jeugd is op bijgaande blije foto wel te zien!!

Bokje2

 

 

Een bok geschoten…….

We hebben er weer één!!! Hoe ongelooglijk ook : "ons" braakliggend stukje industrieterrein heeft weer een nieuwe, aangename verrassing opgeleverd. Ondanks de geweldige schutkleur heeft het bokje niet aan de scherpe ogen van fotograaf Martin Manders kunnen ontsnappen.

Een Bok(je) is een snippensoort, die in Noord- en Oost-Europa broedt en in de winterperiode soms hier te zien is. Overwinterende vogels verschijnen vaak jaar na jaar op dezelfde plaatsen, zelfs op zeer kleine moerassige gebiedjes. Ze zijn zeer onopvallend en vliegen eigenlijk pas op, als je er bijna op trapt. Een extra compliment dus voor onze fotograaf!!

Neushoornkeverw
Groot wild?

Gisteren werden we op onze eerste inloopavond na de vakantie
dubbel verrast. Op de eerste plaats door de prachtige filmbeelden van Lambert
Cox van met name de ijsvogel. Lambert is er als eerste in geslaagd prachtige
opnames te maken van de ijsvogel in zijn nestholte. Er waren dit jaar door dit
paartje 3 broedsels geproduceerd met niet minder dan 21 ( 3x7) uitgevlogen
jonge ijsvogels. Het kon niet actueler: zelfs beelden van het afgelopen weekend
kregen we al te zien. Maar ook de andere filmpjes waren meer dan de moeite
waard : zeearend – visarend - burlende edelherten – dodaars- stoeiende jonge
vossen. Een mooie avond, waar iedereen van genoten heeft.

Op de tweede plaats had Toon v.d. Boom ook iets bij, dat
weliswaar geen vogel was, maar wel kon vliegen : een neushoornkever. Bij ons
nog zeldzaam, al is hij in Nederland en België wel aan een opmars bezig. Hij
huist graag in composthopen, is een centimeter of 4 groot en het mannetje heeft
een grote hoornachtige stekel op zijn kop. Deze verharde 'hoorn' wordt gebruikt
om concurrenten omver te duwen en dient niet ter verdediging. We zullen hem in
de toekomst mogelijk nog wel vaker tegenkomen.

BoomvalkwwBoomvalkongeluk met een happy end

Een boomvalk heeft lange, puntige, sikkelvormige vleugels en een vrij korte staart. Hij is een heel sierlijke vogel, die hoog in de lucht nog wel eens voor een gierzwaluw wordt aangezien. Hij vangt in de vlucht kleine vogels zoals huiszwaluwen en boerenzwaluwen en ook grotere insecten als libellen en kevers. Op zijn beurt is hij een zeer gewilde prooi van de havik. Hij is bij ons een niet veel voorkomende verschijning en is in Nederland een schaarse broedvogel. Als nest gebruikt hij graag verlaten kraaiennesten in hoogspanningsmasten. In september vertrekt hij naar tropisch Afrika om in april weer terug te keren. Het boomvalkje op de foto was tegen een raam gevlogen en heeft het een paar dagen zwaar gehad. Na drie dagen begon de valk weer te eten en na vijf dagen was ze weer voldoende opgeknapt en is ze weer los gelaten in de vrije natuur.

  

Op Esdonk is het goeie grond .......Voortplanting1w

Dat geldt daar voor mens en dier en is al eeuwenlang zo bij dit gehucht, bestaande uit een aantal boerderijen rondom het Esdonks kapelleke, gelegen op de grens van Gemert en Boekel. Goeie grond om op te boeren en om tegelijk de bekende opdracht uit te voeren: Gaat heen en vermenigvuldigt U. Dat zien we hier op deze foto van 22 juni bevestigd door het prille geluk van de familie Meulepas als trotse ouders van zoon Roel, terwijl zij tegelijkertijd de “gastouders” zijn van een viertal jonge steenuiltjes. Een mooi voorbeeld van het samen leven op het platteland met oog voor de natuur. Mogen allebei de pasgeborenen een mooie toekomst voor zich hebben!

NachtzwaluwwOp zoek naar de nachtzwaluw……

Dinsdag 18 juni waren de omstandigheden - zwoel,warm weer en geen wind - gunstig om te gaan proberen na 2 jaar de nachtzwaluw weer eens te horen of te zien. Met 7 personen in twee groepjes ging men proberen te nachtzwaluw te spotten op de Krim in Elsendorp. En na 22.00 uur was het inderdaad raak : men hoorde de geitenmelker/nachtratelaar niet alleen, maar zag hem ook vliegen. De nachtzwaluw is geen echte zwaluw, maar een aparte vogelsoort en staat op de lijst van beschermde broedvogels in Nederland. Dat een koppeltje nachtzwaluwen bij het ene groepje in een boom bijna boven hun hoofd ging zitten, maakte alles alleen nog maar wat sensationeler. En daar konden al die muggensteken geen afbreuk aan doen. Het is toch steeds weer een aparte ervaring om in het bijna donker dat “motortje te horen snorren” . Het is en blijft een mysterieuze vogel, die wel altijd tot de verbeelding zal blijven spreken. Fijn, dat hij in ons werkgebied met minstens 2 koppeltjes nog steeds voorkomt.

Jonge Gierzwaluwen: onze zomerkoninkjes...

Nog maar net uit het ei gekomen met de eierschaal nog in het
nest, liggen twee jonge gierzwaluwen bij te komen van hun geboorte in een heelGierenmmw
nieuwe wereld. Afgelopen maandag – 17 juni – is dit vertederende tafereeltje in
Gemert door Martin Manders op de foto gezet. Terwijl de ouders bezig zijn om
insectenballetjes voor hun kroost te verzamelen, mogen wij als tijdelijke
gastheer genieten van hun inspanningen. Het is eigenlijk onvoorstelbaar, dat
deze jonge, kale "kwabben" over een maand in duizelingwekkende snelheid

door het luchtruim zullen vliegen en duizenden kilometers af zullen leggen,

voor ze weer hun pootjes gaan gebruiken.
Maar het is meteen ook een compliment voor al diegenen, die zich bezig houden
net het scheppen van broedgelegenheid voor deze vogels. Hun beloning voor al
dat werk zit in deze foto!!

spotvogelww

 

 

Spotvogel gespot.......
Net als veel andere zangers is ook de spotvogel een schuwe vogel, die voornamelijk in dicht struikgewas te vinden is. De spotvogel is onder andere door de lichtgele onderzijde en de opmerkelijk lange snavel van andere soorten te onderscheiden. Spotvogels zijn ook te herkennen aan de zeer luide, afwisselende zang, die vrijwel altijd vanuit het struikgewas voorgedragen wordt en waarin luide tonen afgewisseld worden met dalende tonen. De spotvogel kan de zang van tientallen vogels imiteren. Hij "spot" als het ware met de melodietjes van de andere vogels en laat horen, dat hij er veel meer "onder de knie" heeft. Dus wel een beetje een macho-vogeltje.
Hij laat zich graag horen en het is net, of er dit jaar wel uitzonderlijk veel in ons werkgebied zijn neergestreken. Deze spotvogel werd vanmorgen door Hans van Melis op heterdaad betrapt en misschien was dat ook wel de bedoeling van dit "zangersbaasje".

S2aw

Vrijwilligersdag Beleef de lente

Afgelopen zaterdag 11 mei was de vrijwilligersdag van de medewerkers van BDL in natuurcentrum de Specht in Handel. Deze medewerkers maken het allemaal samen mogelijk, dat iedereen kan genieten van de beelden van de nestperikelen van de verschillende vogelsoorten. VWG Gemert en de Vogelbescherming Nederland willen door middel van deze vrijwilligersdag al deze mensen bedanken voor hun belangeloze inzet voor de slechtvalken en BDL2013. De dag begon met een bijeenkomst in de Specht waarop o.a. dierenarts Caroline Hommers verblijd werd met een kunstwerk (S2) in Amerikaans eikenhout van de hand van Martin Manders vanwege haar geweldige inzet voor de genezing van S2. Ook was er de onthulling van de bekendste slechtvalk van Nederland – S2 – die zo tragisch aan haar einde kwam en nu in opgezette vorm in de Specht te zien is. Na de lunch werd er nog een bezoek gebracht aan de toren in de Mortel, het aangelegde spottersveldje en de omgeving daarvan.

Fluiterww

Een fluitje van een cent.........

Zo kun je het geluid van een fluiter zeker niet noemen. Als je zijn geluid een keer gehoord hebt, vergeet je het nooit meer. Zijn geluid wordt door sommigen omschreven als " een rondtollende munt die naar beneden valt". Dit prachtig gekleurde zangvogeltje met zijn opvallend gele wenkbrauwstreep leidt een redelijk onopvallend bestaan. Hij verblijft bij voorkeur in beuken- of eikenbossen met hoge bomen en een open ruimte op de grond. Daarom is hij in onze contreien met de vele naaldbossen niet een veel voorkomende vogelsoort. Onze fotograaf Hans van Melis prijst zich dan ook gelukkig, dat hij zo´n mooie opname heeft kunnen maken en daar genieten wij nu ook van.

Oeverloperwww

Zonder woorden.....

We zeggen maar niets meer, maar we vinden het wel heel erg mooi! Ook deze oeverloper komt in de inventaris van het industrieterreintje te staan!

Auto-ekster?

Scholeksterw

Hebben we hier te maken met een scholekster, die menselijke trekjes vertoont en zich net als een voetballer aan het doorontwikkelen is met een voorliefde voor auto´s? Heeft deze Bonte of Zwarte Piet daarom ook alleen maar oog voor een officieel erkende garage? Of heeft hij gewoon goed naar premier Rutte geluisterd om flink wat geld uit te geven om de economie te stimuleren? Of is hij gewoon de weg kwijt en rijp voor een inrichting? De werkelijke reden zal wel minder verheven zijn : hij ziet een mogelijke concurrent in het spiegelbeeld van het raam en die wil hij wel even mores leren . Maar het blijft een opmerkelijke foto en de vogels blijven ons steeds weer opnieuw verrassen.

GroenpootruiterwDe zoveelste ...........

Ons braakliggende industrieterreintje blijft ons maar verbazen door steeds weer waarnemingen van zeldzame soorten in ons werkgebied. En vandaag kunnen we weer een nieuwe kostganger noteren: een groenpootruiter. Het is verbazingwekkend om te zien, hoeveel aantrekkingskracht een paar kleine waterpartijen op de vogelwereld hebben. En het einde is nog steeds niet in zicht, zolang het vogelparadijsje maar onbebouwd blijft. Als de soortenrijkdom zich zo bljft ontwikkelen, is de VWG onderhand nog bijna verplicht om dit gebiedje van de gemeente over te nemen en de bestemming te veranderen van industrieterrein naar natuurgebied. Maar laten we eerst maar volop genieten van dit alles en onze zegeningen tellen!!!

Ooievaarw

Ooievaar op proef?

Hoewel er donderdag al 8 ooievaars over Handel vlogen en er de afgelopen weken ongetwijfeld nog veel meer gesignaleerd zijn in onze gemeente, is het toch iedere keer weer opnieuw een heel apart gezicht als je – zoals vanmorgen – een ooievaar dichtbij in het veld ziet staan. Dit ongeringde exemplaar had vanmorgen een maïsakker op de Vossenberg in Elsendorp uitgezocht om te komen foerageren op een veld, waar de boer aan het eggen was.
Zouden dan toch de drie onlangs geplaatste ooievaarsnesten een grote aantrekkingskracht uitoefenen op deze roodbenige babybrengers? Mogelijk is hier ook de wens de vader van de gedachte!
Feit is wel, dat deze verkenner/voorbode na zijn rustpauze vliegend koers zette regelrecht in de richting van onze drie ooievaarspalen. Huisvesting is geregeld, voor de andere formaliteiten moet hij/zij zelf zorgen!

Opnieuw kassa!!

Watersnip1

Het begint langzamerhand een beetje eentonig te worden, maar het was gisteren opnieuw raak op ons braakliggend industrieterreintje. Dit keer was het een watersnip, die niet aan de lens van fotograaf Martin Manders kon ontsnappen, als dat al de bedoeling zou zijn geweest. Het is wonderbaarlijk, dat zo´n betrekkelijk klein braakligend gebiedje met een paar waterplasjes voor zoveel vogelaarsplezier kan zorgen. Je zou er onderhand verwend door raken en het heel gewoon gaan vinden. We zullen het geweldig gaan missen, als de industrie het weer in beslag gaat nemen. Laten we egoïstisch zijn en hopen, dat dit nog een hele tijd zal duren en dat dit stukje grond nog lang ons vogelparadijsje zal mogen zijn.

Krèk wa ik wou(w)Rode_Wouw2w

Want wie zou dat nu niet willen : op een koude, natte zondag in maart zo´n prachtige Rode Wouw voor de lens van je camera krijgen. Je krijgt er zelf een warm gevoel van: wat een geluksvogel ben ik! En zeker als dat ook nog vlak bij huis gebeurt op een braakliggend industrieterreintje, dat ook vorig jaar al zo veel bijzondere waarnemingen heeft opgeleverd. Het mag dan w.b. dit natuurterreintje op economisch gebied crisis zijn in de mensenwereld, voor de vogelaar is het hoogconjunctuur : genieten met een hoofdletter G. Zo wordt de vogelliefhebber toch nog - ongewild en onbedoeld - een beetje gecompenseerd voor de aanslagen van de gemeente op zijn portemonnee. Al zal men het op het gemeentehuis niet direct met de titel van dit stukje eens zijn!

Vogelwerkdag_2013ww

Vogelwerkdag 2013

Vandaag - zaterdag 9 maart - hebben we voor het vijfde jaar op rij onze Vogelwerkdag gehouden. We troffen het niet met het weer, want het was erg nat. Op deze Vogelwerkdag is het de bedoeling, dat er een aantal klusjes wordt aangepakt, dat anders door gebrek aan mankracht en tijd zou blijven liggen. Een tiental leden is deze dag druk in de weer geweest met het ophangen van o.a. een steenuilenkast en diverse andere nestkasten aan de Gerele Peel in Elsendorp, het weer op orde brengen voor het nieuwe seizoen van de oeverzwaluwwand en het ophangen van een bosuilenkast bij van Haandel, het schoonmaken van de nestkasten in het processiepark en bij het vogelpad en het vervangen van een drietal torenvalkkasten. Het ophangen van kunstnesten voor de huiszwaluw is naar een later tijdstip verschoven. Na afloop van deze natte werkzaamheden was het warme soepje van chefkok Leo meer dan welkom en een verkwikking voor de (k)oude botten..
Op de foto hienaast is voorzitter Arno Teunissen net klaar met het ophangen van de steenuilenkast.

Blauwe_kiek

Kiek-kiek, hier ben ik!!

Tegen het einde van 2012 werden we - voor de zoveelste keer dit jaar al - aangenaam verrast door de verschijning van een onverwachte gast op een braakliggend stuk industrieterrein in onze gemeente. Het betrof dit keer een man kiekendief, die aan het proberen was om een maaltijdje te bemachtigen. Het bewijst maar weer eens, dat de mens niet altijd moet proberen alles maar te regelen. Ook zo´n braakliggend - op het eerste gezicht - waardeloos stuk grond kan zorgen voor een rijk flora- en faunaleven. En zoals we dit jaar al vaak gezien hebben : een economisch dipje kan verrassend positieve effecten hebben op de rijkdom in de vogelwereld van onze gemeente.

Een blijvertje??Wild_zwijn04112012w

In maart/april van dit jaar werden ze (wilde zwijnen) voor de eerste keer gesignaleerd in de Mortelse bossen. Wie dacht, dat de jagers ze in de zomer te grazen genomen hadden, heeft het toch echt wel bij het verkeerde eind gehad, getuige deze foto, die vandaag genomen is. Dit zwijn ziet er nou niet bepaald als een opgejaagd en gestrest dier uit., maar eerder als een veldheer, die alles onder controle heeft en op zijn gemak van zijn rijk aan het genieten is. Zou hij eigenlijk wel weten, dat november de slachtmaand is? In ieder geval had hij het vandaag goed voor elkaar en prima naar zijn zin. Hij lijkt zelfs op de foto een lange neus te maken naar de jagers. Zou het wilde zwijn dan toch een blijvertje worden in ons landschap?

uto_met_roofvogel3Aanrijding/Aanvlieging?

We weten allemaal dat er in de vogelwereld sprake is van veel verkeersslachtoffers zowel in het wegverkeer als in het luchtverkeer. Voor onze gevleugelde vrienden is een botsing bijna altijd fataal. Het is vooral jammer, als het om een vogelsoort gaat, die niet massaal in ons land voorkomt. Deze automobilist keek dan ook vreemd op, toen hij na een ritje thuis kwam en ineens een boomvalk in/uit de grill van zijn auto zag steken. Deze boomvalk was waarschijnlijk boven het warme wegdek op jacht naar grote insecten en was te laat om de auto te ontwijken. Heel erg jammer, maar het leverde wel deze opmerkelijke foto op!

IMG_0745ww

De kroon weer op het werk!

Vandaag is na precies 4 weken van afwezigheid de huiszwaluwtil weer teruggeplaatst op haar paal in Elsendorp. Het dak van de til is veranderd van een pannenmodel in een egaal vlak model. Het geheel ziet er nu met de nieuwe coating wel heel luxe uit en past precies bij de "burgemeesterswoningen" in het nieuwe uitbreidingsplan van Elsendorp. Als er nu nog geen huiszwaluwen in komen wonen, ligt het in ieder geval niet meer aan de behuizing. Zouden de huiszwaluwen wel in de gaten hebben, hoe bevoorrecht ze zijn om als "starters" zo´n prachtig onderkomen te mogen betrekken?

PaapjeMMwwwPaapje

Opnieuw een bijzondere waarneming op een stuk braakliggend industrieterrein in Gemert! Een paapje is niet een veelgeziene gast in ons werkgebied, vandaar deze toch wel opmerkelijke foto. Vroeger was het paapje een algemeen voorkomende vogel in ons land, maar door de ontwikkelingen in het landschap begon het aantal broedparen te dalen. Telde men In 1960 nog 3000 tot 4000 broedpaartjes, in 2007 was het aantal gedaald tot ongeveer 600. Vandaar dat het paapje sinds 2004 voorkomt op de Nederlandse Rode Lijst van bedreigde vogelsoorten. De vogelaars onder ons zijn maar wat in hun schik met het "kraken" van toekomstige industrieterreinen door de vogels. Het zorgt steeds weer voor bijzondere waarnemingen.

Ontmantelingww1

Ontmanteling

Vanmiddag is het Elsendorpse landschapsbeeld met huiszwaluwtil veranderd in een landschap met een eenzame paal. De huiszwaluwen waren nog met met tientallen aan het fourageren in de buurt van de til, toen - nadat de vijfhoekige "muts" verwijderd was - een kraan de til van de paal lichtte en op een aanhanger zette. Omdat het dak van de til niet helemaal waterdicht bleek te zijn, wordt het dak nu van een nieuwe coating voorzien. Het is de bedoeling, dat over een week of drie de til weer op haar vertrouwde plek terugkomt. Hopelijk zal het nieuwe waterdichte dak volgend voorjaar zo aantrekkelijk zijn voor de huiszwaluwen, dat ze er nu wel hun intrek in willen nemen. Hoop doet leven!

De laatste loodjes vooS2wwr S2

Afgelopen vrijdag 24 augustus is de bekendste slechtvalk van Nederland - S2 - voor het eerst uit haar volière gehaald om haar verder voor te gaan bereiden op haar terugkeer in de vrije natuur. De laatste stap in haar revalidatieproces op weg naar de vrijheid zal zij gaan zetten met hulp van een valkenier. Op onze website www.vwggemertslechtvalk.nl is op een filmpje te zien, hoe e.e.a. in zijn werk is gegaan. We hopen, dat haar laatste stap op weg naar haar definitieve vrijheid heel voorspoedig zal gaan verlopen, zodat alle gedane inspanningen niet voor niets zijn geweest en we het project S2 succesvol kunnen afsluiten.


Laat de boeren maar dorsen.....Duivendorsdag3

Dat Gemert een plaats is, waar men de vogels een warm hart toedraagt en waar de vogels zich thuisvoelen en gastvrij onthaald worden (o.a. ooievaar-gierzwaluw -steenuil) is wel algemeen bekend. Of die gastvrijheid ook zo ver gaat als op de foto, is echter wel de vraag. In oktober is de jaarlijkse dorsdag in het Boerenbondsmuseum, maar hier hebben de duiven hun eigen alternatieve "duivendorsdag" . Gezien door mensenogen is er op deze manier echter wel sprake van enige ongevraagde en illegale hulp bij het leegmaken van de korenaren. De duiven op hun beurt zullen wel denken: "Laat de boeren in oktober maar dorsen, maar wij pikken eerst ons graantje mee. Wij heten dan wel houtduiven, maar ook al is er een crisis in mensenland, dan wil dat niet zeggen, dat wij dan ook maar op een houtje moeten gaan zitten bijten! En wie kan ze ongelijk geven: de schoven staan er ook zo aanlokkelijk en uitdagend bij. En zo´n nostalgisch etentje past natuurlijk ook precies bij de historische uitstraling van het Boerenbondsmuseum!

Gemert paradijs gierzwaluw

door: Anja van den Akker, Eindhovens Dagblad dinsdag 17 juli 2012

Gemert-Bakel
Met zo'n duizend grotendeels ingemetselde nestkasten voor gierzwaluwen, loop Gemert-Bakel landelijk gezien voorop. Dat stelt Helmonder Jan van der Rijt van Gierzwaluwbescherming Nederland.


Op dit moment worden in plan Oliemolen in Gemert de laatste 160 van in totaal 300 nestkasten ingemetseld in de spouwmuren, meldt Martien Manders van de Vogelwerkgroep Gemert.
Met de nieuwbouwprojecten in Berglaren-Molenakker en Doonheide meegerekend, gaat de teller in Gemert-Bakel volgens hem richting de duizend, inclusief de losse nestkastjes aan de wanden. Dit is gelukt dankzij woningcorporatie Goed Wonen en de gemeente Gemert-Bakel, die zich hiervoor inzetten.
Volgens van der Rijt, die in Helmond actief is, gaat dat daar een stuk moeizamer. Bij de Vossenburcht in de binnenstad zijn tijdens de bouw twaalf neststenen geplaatst, in plan Akkers hangen de kastjes aan de buitenkant van de huizen. Ook het Zonnekwartier in het centrum telt een partij neststenen, 32 om precies te zijn. In de wijk Brandenvoort zijn speciale dakpannen gelegd en een aantal neststenen, aldus van der Rijt. "Maar voor deze regio is Gemert-Bakel absoluut koploper".

Volgens voorzitter Arno Teunissen van Vogelwerkgroep Gemert herbergt Gemert van oudsher flink wat kolonies gierzwaluwen, vooral in de oudere wijken. Daarom is het volgens hem ook zo zinvol om nestkasten te plaatsen op locaties waar nieuwbouw oudere huizen vervangt. Zomaar ergens in een nieuwe woonwijk kastjes ophangen, heeft doorgaans niet of nauwelijks effect. Een gierzwaluw geeft geen overlast van bijvoorbeeld uitwerpselen, weet Teunissen. De vogels vliegen razendsnel in en uit: maar één keer per dag. En ook rommel laten ze nauwelijks achter. Er zijn nog nooit klachten gekomen van bewoners, stelt een woordvoerder van Goed Wonen. Wie een nieuwbouwwoning koopt, krijgt inspraak over de kastjes, bij huurwoningen van Goed Wonen worden ze nu doorgaans standaard ingemetseld. Ër blijft alleen een open stootvoegje zichtbaar", aldus Goed Wonen. Er zijn zelfs gevels waar drie kasten of soms meer worden ingebouwd.

Tot nog toe heeft de gemeente Gemert-Bakel de kastjes gesubsideerd. Ook leerlingen van het plaatselijke Commanderij College maken af en toe een serie kastjes voor de gierzwaluw.

Bron: Eindhovens Dagblad

De ooievaar in Gemert?

 

 

Deze week zijn er drie ooievaarspalen geplaatst in Gemert. De Vogelwerkgroep Gemert heeft dat met medewerking van vele vrijwilligers en zonder een cent subsidie gerealiseerd.

Ooievaars nemen geleidelijk weer in aantal toe in Nederland. Er komen steeds meer broedparen en de afstand van bestaande broedplaatsen naar Gemert wordt steeds kleiner. Ooievaars worden ook in Gemert al regelmatig gespot maar broeden doen ze er nog niet. Met de komst van de drie nestpalen is de kans daarop weer een beetje groter geworden.

Sinds dit jaar ontvangt de Vogelwerkgroep Gemert wegens de doorgevoerde bezuinigingsmaatregelen niet meer haar jaarlijkse subsidiebijdrage van de gemeente. Maar dat heeft de vogelwerkgroep niet verhinderd om het project te realiseren. Nog meer dan voorheen werd daarbij een beroep gedaan op de zelfwerkzaamheid van de leden en de hulp van andere partijen. Zo werden de drie palen geschonken door de voetbalvereniging Gemert die de oude lichtmasten hebben vernieuwd. Appie van Lankveld werd bereid gevonden om het vervoer te verzorgen en het ijzeren raamwerk voor de nestbakken te maken. Pierre van Dooren stelde ruimte en gereedschap beschikbaar om de palen weer helmaal op te knappen en van een nieuwe verflaag te voorzien. De mandenvlechters van het Boerenbondsmuseum vlochten met wilgentenen fraaie nestkommen op de metalen frames.

Afgelopen dinsdag was het zover en werden de palen geplaatst. Eén paal staat bij het Boerenbondsmuseum, één bij de familie Krol aan de Serisweg en de derde bij de familie Kuijpers op de Daalhorst. Nu maar wachten wanneer ze in gebruik worden genomen.

Meer foto’s van het plaatsen van de ooievaarspalen kunt u vinden op www.vwggemert onder foto’s ooievaarsnest.

Steunt u het werk van de Vogelwerkgroerp Gemert en wilt u dat ook voor de toekomst behouden dan kunt u een donatie doen op bankrekeningnummer: Rabobank, 1550.98.950 tnv Vogelwerkgroep Gemert.

De positieve kant van de economische stagnatie.

Door de gevolgen van het haperen van onze economie zijn er in onze gemeente diverse stukkKleine_plevier_wwen bouwrijp gemaakte grond, die voorlopig nog even braak zullen blijven liggen. Vanuit financieel oogpunt gezien een ongewenste situatie, maar er zit ook een positieve kant aan.
De braakliggende grond wordt langzaam maar zeker weer overgenomen door de natuur. In de wat lager gelegen delen blijven plassen water staan, vele pionierplanten vormen de eerste bodembedekking, en de interesse van de eerste dieren wordt hiermee gewekt.
Leden van de vogelwerkgroep volgen deze ontwikkeling op de voet en hebben al vele mooie waarnemingen gedaan.
Aan het einde van de afgelopen winter en het begin van het voorjaar zagen we, dat diverse doortrekkende vogels gebruik maakten van deze locaties. Zo hebben we soorten gezien als: tureluur, witgatje en bontbekplevier. In het broedseizoen zijn het soorten als patrijs, kievit, kwartel,witte kwikstaart, gele kwikstaart en kleine plevier, die er hun jongen groot brengen. Doordat er op deze plaatsen niet wordt gemaaid, zorgen zaaddragende planten in de herfst en winter voor voedsel en beschutting. In die periode zijn soorten als groenling, kneu, putter, geelgors en rietgors veel geziene gasten. Ook havik, sperwer en torenvalk pikken hun graantje mee.
Elk nadeel heeft zijn voordeel zou je kunnen zeggen en zolang er niet gebouwd gaat worden, kunnen liefhebbers vanaf de verlaten geasfalteerde wegen nog veel moois bewonderen.

Op de foto een kleine plevier met jongen.

Gierzwaluwproject Oliemolen GemertIMG_0642ww

Het gierzwaluwproject plan Oliemolen in Gemert nadert zijn voltooiing. Vandaag is men begonnen met het inmetselen van de laatste 160 gierzwaluwnestkasten, zodat het project dankzij de medewerking van Stichting Goed Wonen en de gemeente Gemert-Bakel succesvol afgesloten kan worden. Het was vandaag wel echt gierzwaluwweer, maar voor de metselaars, die in een temperatuur van tegen de 30 graden in de brandende zon de nestkasten moesten inmetselen was het niet bepaald aangenaam werkweer.
Voor de gierzwaluwen – en ook de mussen – betekent het echter een fantastische uitbreiding van hun broedgelegenheid en iedere vogelaar kan zich al verheugen op het beeld en geluid van de - in de komende jaren - met grote snelheid over de daken scherende gierzwaluwen in d´n Oliemolen in Gemert. Hulde aan iedereen, die dit mogelijk heeft gemaakt!
Waarvan akte!!

Onvrijwillige verhanging!!DSC05428g

Toen een van onze bestuursleden vanmiddag thuis kwam van zijn werk, zag hij tot zijn grote schrik een gierzwaluw uit het invlieggat van een nestkast hangen. Wat was er gebeurd? De nestkast was eerder bewoond geweest door mussen, die de nestkast tot boven toe vol hadden gepropt met gras, maar er zat ook touw verweven tussen al het gras. Toen de gierzwaluw in de nestkast een kijkje kwam nemen , heeft hij/zij vermoedelijk een touwtje om de nek gekregen en is daaraan bij het verlaten van het nest aan blijven hangen. Op deze manier heeft hij/zij zichzelf jammerlijk opgehangen, terwijl hij/zij - zo mogen wij toch wel aannemen - het leven nog lang niet moe was.
Een bedrijfsongeval, een duizendste toeval of een les voor de toekomst? Mogelijk is het toch verstandig om een nestkast, die zowel door mussen als gierzwaluwen gebruikt zou kunnen worden in het voorjaar te ontdoen van restanten van mussennesten, tenminste, als dat mogelijk is. Ondanks alles blijft het natuurlijk toch een bizar ongeluk.

Kat_in_het_nauwwKat in het nauw.............

Een kat in het nauw maakt soms rare sprongen, zo luidt het spreekwoord. Bij het inventariseren van de kerk- en steenuilnestkasten afgelopen weekend bleek dat nog maar eens. Men trof toch wel een paar heel vreemde kostgangers aan. In plaats van - zoals het hoort - jonge kerkuilen te vinden in een kerkuilenkast, bleek de kast gekraakt te zijn door een nest jonge katjes. Ma kat moet toch wel in hoge nood hebben verkeerd om haar - mogelijk ongewenste kroost - in deze ruimte ter wereld te brengen. Wat er met de oorspronkelijke bewoner gebeurd is, vertelt het verhaal niet.
En hoewel een kat bekend staat als een zindelijk en zuiver dier, is ze in dit geval toch vergeten om de woning eens goed op te kuisen. Ze heeft in ieder geval niet gekeken op een braakballetje meer of minder als souvenir van de vorige eigenaar.
De moraal van dit verhaal : Als iemand de komende weken vertelt, dat hij ´s avonds vliegende katten of miauwende kerkuilen heeft gezien, hoef je deze persoon niet meteen door te verwijzen naar Huize Padua!!!


SteenuilHM1wwSteenuiltjesgolf

In ons werkgebied begint de geboortegolf 2012 van jonge steenuiltjes op gang te komen. Dankzij de inzet van de werkgroep Roofvogels en het ter beschiking stellen van nieuwe steenuilkasten door het Brabants Landschap is er aan nestgelegenheid geen gebrek in ons gebied. We zien de toekomst daaarom rooskleurig tegemoet wat betreft de steenuil. Bij Jan en Joke Versantvoort in Handel zagen gisteren - 25 mei - maar liefst 5 jonge steenuiltjes het levenslicht. Daarom zijn er met enige moeite toch wel een paar mooie foto´s te "trekken" van de steenuiltjes, zoals fotograaf Hans van Melis bewijst. Op de ene foto kijkt een jong steenuiltje nogSteenuilHM2ww wat onwennig rond in de grote (boze)buitenwereld.

 

 

 

 

Op de andere foto lijkt een jonge steenuil bereid om huis, haard en familie te verdedigen tegen de binnendringende lens van de fotograaf. Let ook eens op de originele vloerbedekking in hun onderkomen!!

Wandeling06052012Vogelwandeling

Afgelopen zondag 6 mei was de onderhand traditionele vogelwandeling van de maand mei in de omgeving van het Boerenbondsmuseum in Gemert. Om 08.00 uur waren er maar liefst 18 deelnemers op de parkeerplaats, ondanks dat het bewolkt, vrij koud en het gras nat was. De vogels hadden er deze morgen ook niet zo´n zin in om voor dat enigszins sombere weer hun mooiste riedeltjes te laten horen.Desondanks werden er in totaal 44 soorten gespot en waren de deelnemers erg te spreken over de mooie wandeling door de natuur.
Na terugkomst werden we in het Boerenbondsmuseum door beheerster Ria nog getrakteerd op koffie met appelgebak. Dat werd door alle deelnemers heel erg gewaardeerd. Onze dank hiervoor aan het Boerenbondsmuseum!!

KnorrepotwKnorrepotten

Dit keer eens geen aandacht voor onze gevleugelde vrienden, maar voor een aantal vierbenige knorrepotten, die in ons werkgebied zijn opgedoken en die het schijnbaar in de Mortelse bossen goed naar hun zin hebben. Zo te zien hebben ze het beter naar hun zin in het buitenbegied van de Mortel als in het binnengebied van een grote megastal. En hoe beter ze het naar hun zin hebben, des te groter is hun voorplantingsdrift. Dat belooft nog wat voor de toekomst!!
Uit welingelichte bronnen hebben we echter vernomen, dat de familie Knor op een tweesprong in hun leven staat: Gaan ze vanuit de Mortel naar het noorden om zich aan te melden als sponsors van de toekomstige mestfabriek op de Fuik in Handel of trekken ze naar het zuiden om op de greens van golfbaan de Stippelberg een aantal nieuwe holes aan te gaan leggen?
Wij houden U op de hoogte!!

 

Verrassende foto´s

De natuur is wel uitermate boeiend in deze tijd van het jaar, waarin de vogelwereld zich vooral met één ding bezighoudt : de voortplanting. Iedereen heeft het er een groot gedeelte van de dag maar druk mee, afhankelijk van het stadium, waarin men zich bevindt.: eventueel een partner zoeken - paren - nestplaats - eieren - broeden - jonge vogels. Snormuswww
Het is in deze rubriek al eens ter sprake gekomen : voor een Nijlgans is niets te gek en soms lijken alle Nijlganzen wel prettig gestoord. Toch is het geen alledaags gezicht: een Nijlgans die in een boom in een bos een havikhorst uitgekozen heeft om de eieren uit te broeden.
Nijlgans_in_havikhorstw

Ook voor een heggenmus lijkt niets te dol te zijn.Bovendien is het ook nog een geletterde heggenmus met een voorliefde voor de stripverhalen van Asterix. Deze "blauwlegger" heeft zich tenminste een snor van Asterix aangemeten om daarmee goede sier en een ijverige indruk op de partner te maken. Het kan natuurlijk ook zijn, dat er na de snorfiets voor de mensen  nu ook sprake is van de snormus in de vogelwereld.



 

 

Een aap in een korte broek....

KoekoekMM07042012wcr

 

Vandaag opnieuw een primeur in onze nu snel groeiende vogelpopulatie door de terugkerende trekvogels. Nog niet gehoord, maar al wel door Martin Manders - onze vaste leverancier van deze rubriek - vandaag op de foto gezet. De koekoek is een vogel, die tot de verbeelding spreekt van jong en oud. Wie kent niet de liedjes van zijn jeugd : variërend van "Koekoek, koekoek, een man in zijn onderbroek "     tot "Koekoek, koekoek, een aap in een korte broek" .
Het zijn wel versjes, waarin altijd de man het onderwerp van spot is, gezien vanuit het oogpunt van de koekoek.
Boze tongen beweren wel eens, dat dat komt doordat  de leefwijze van de koekoek een heimelijk oerverlangen van de man zou zijn.
Hoe dan ook, welke versie de koekoek bij het zien van de fotograaf in het hoofd had - de onderbroek of de korte broek - zullen we wel nooit weten, maar gezien de temperatuur van vandaag zullen beide versies wel afvallen.
Samengevat : de koekoek terug in het land, maakt het buitenleven voor de vogelaar weer heel plezant.

 

Hoera, hoera,hoera

Ze zijn weer in het land!! Hoewel één zwaluw volgens het spreekwoord geen zomer maakt, zijn we toch blij, dat we kunnen melden dat gisteren - 3 april - de eerste boerenzwaluw van het jaar gespot is door Martin Manders en wel op de Doonheide in Gemert. 
De komende dagen/weken zullen er ongetwijfeld veel meer volgen oftewel : het zwaluwseizoen 2012 is begonnen!!

Boerenzwaluw

 

Hoera, hoera, hoera
Ze zijn weer in het land!!! En hoewel één zwaluw volgens het spreekwoord nog geen zomer maakt, zijn we toch blij dat we kunnen melden, dat gisteren - 3 april - Martin Manders op de Doonheide in Gemert de eerste boerenzwaluw van dit jaar gespot heeft.
Er zullen de komende dagen/weken ongetwijfeld nog vele zwaluwachtigen volgen en dat betekent maar één ding : het zwaluwseizoen 2012 is begonnen!!

Nestkast_KarelwKarel v.d. Heuvel : King van de nestkasten

Als we het in Handel over nestkasten hebben dan wordt in één adem ook de naam Karel van den Heuvel genoemd. Karel heeft zich vele jaren bezig gehouden met het maken van allerlei soorten nestkasten voor: mezen, roodstaarten, bosuilen, kerkuilen, steenuilen, gierzwaluwen, vleermuizen, torenvalkkasten, mussenkasten en nog diverse experimenteerkasten. Wanneer we in Handel nestkasten zien hangen, dan zullen deze vaak van de hand van Karel van den Heuvel zijn. Karel weet dan ook met volle trots te zeggen, dat hij in zijn periode meer dan 2500 nestkasten !!! heeft gemaakt. Dit grote aantal nestkasten in onze omgeving heeft dan zeer zeker ook heel erg bijgedragen bij de vogelpopulatie van de grote en kleine vogels in Handel. We willen van de vogelwerkgroep ook nog even kwijt ,dat Karel echt een KING is in de vogelnestkasten (Kwaliteit Is Nooit Gevenaard). De nestkasten zijn van zo'n kwaliteit dat ze minimaal 5 jaren probleemloos alle natuur invloeden weerstaan. Een dank aan Karel namens de Vogelwerkgroep Gemert is dus hier zeer op zijn plaats.
Door zijn fysieke omstandigheden is het nu niet meer goed mogelijk om hiermee nog langer door te gaan. Voor Karel is het dan ook erg prettig dat er een persoon gevonden is die zijn werk wil voortzetten namens de Vogelwerkgroep Gemert. De vogelnestkasten worden nu gemaakt en verkocht door Christ van den Broek aan de Kapelweg 4 te Handel. Hier zijn nu dus de diverse soorten kasten te verkrijgen.
Wil je je eigen tuin of omgeving nog vogelvriendelijker maken dan is dit een uitgelezen mogelijkheid met het plaatsen van een nestkast. Het levert daarbij geweldig kijkplezier op als de nestkast bewoond is en tevens steun je de Vogelwerkgroep Gemert.

Nijlgans_in_bosuilenkastw
Boef in de kast?

Een nijlgans is en blijft toch een vreemde en een beetje een gekke vogel. Je ziet ze op de meest rare plaatsen. Op deze foto zie je rechtsonder de boeventronie van de nijlgans door het gat van een bosuilenkast. Wie zou hebben kunnen denken, dat een gans door zo´n gat naar binnen kan? Het is en blijft een apart gezicht : een als een boef uitziende gans, broedend in een bosuilenkast. in een boom, op heterdaad betrapt door rechercheur Martin Manders. Een slangenmens of een Houdini zou er nog iets van kunnen leren!

Vogelwerkdag 2012
Zaterdag 10 maart vond voor de vierde keer de Vogelwerkdag plaats, bedoeld om de klusjes op te knappen die anders zouden blijven liggen, mogelijk door gebrek aan mankracht. Om 08.30 uur werd er verzameld bij de Specht: daar werden de opdrachten verdeeld en de groepjes gevormd. Werkzaamheden waren o.a. het schoonmaken van nestkastjes, het aanleggen van een leembedje langs het beekje de Rips, het vervoeren en bewerken van toekomstige ooievaarspalen en het vervangen van een torenvalkkast. Hierbij een foto van nestkastjescleaner Sjaak met een niet uitgebroed legsel van pimpelmeeseitjes 2011 bovenop een plamuurmes.

 

OehoewTe mooi om waar te zijn.......

Dat bleek het inderdaad te zijn. Maar toch was het een opvallende verschijning in ons werkgebied. Een levensgrote, echte oehoe, die daar zo mooi op het dak  in volle glorie oehoe zat te zijn. Maar helaas, de riempjes aan zijn poten verraadden, dat het hoogstwaarschijnlijk om een ontsnapt exemplaar van een valkenier zal gaan.
Maar toch wel leuk om hem/haar in ons gebied te zien.
De oehoe is de grootste Europese uilensoort, staat aan de top van de voedselketen en wordt ook wel eens "de wolf onder de vogels" genoemd. Hij heeft vlijmscherpe klauwen, zo groot als een hand en rekent konijnen, egels en zelfs loslopende katten tot zijn prooi. Wat dat betreft zou hij in ons gebied dus niet hoeven te verhongeren, maar hij is wel erg gevoelig voor verstoring, al zou je dat van deze "dakoehoe" niet zeggen.. Hij komt in Nederland als broedvogel voorlopig alleen nog maar voor in de steengroeven in Zuid-Limburg en  - zoals we kunnen zien via Beleef de lente -  in Gelderland. Maar wie weet.......

Nijlganskuikens1_12022012_Zaltbommel

 

Vroege ouders

Terwijl Nederland zich afgelopen zondag 12 februari massaal voortbewoog op de gladde ijzers hadden deze pa en ma Nijlgans wel wat anders aan hun hoofd. Samen met hun 4 kuikens scharrelden ze rond in de sneeuw in de polder bij Zaltbommel. Het is en blijft een vreemd gezicht zo vroeg in het jaar, maar de ouders waren wellicht verleid of op het verkeerde been gezet door het zachte weer van voor de vorstperiode.
Hieruit blijkt weer eens te meer, hoe goed de Nijlgans zich aangepast heeft aan de omstandigheden en het klimaat in Nederland. Hij slaagt er steeds weer in om ons te verrassen en te verbazen.


 

Indische_gans_bij_Bakelse_Plas1_14022012

 

En weer een...
Na de Nijlgans en de Carolina-eend werden wij vereerd met het bezoek van een nieuwe vreemdganger-toerist -exoot of hoe je die ook wilt noemen. Bij de Bakelse Plas werden deze Indische ganzen maandag 13 februari door fotograaf Martin Manders op de gevoelige plaat vastgelegd. Deze winter een nieuweling in onze contreien en een blijde verrassing, die door ons in dankbaarheid wordt aanvaard.

 

 Carolinaw

 

 

 Vreemdeling

Behalve de Nijlgans werd er nog een andere exoot waargenomen in ons werkgebied. Terwijl de Nijlgans eigenlijk al met succes door het inburgeringsexamen van Nederland is gekomen, geldt dat nog niet voor deze vreemdeling.
Op het riviertje de Aa bij de Kokse Hoeve tussen Gemert
en Erp zwom tussen een groep wintertalingen een Carolina-eend,een Noordamerikaanse eendensoort. Waarschijnlijk ergens ontsnapt, maar al wel dikke maatjes geworden met een groep wintertalingen, waarmee hij even later wegvloog. Gelukkig pas toen de foto was gemaakt, want deze eend is wel een aparte verschijning in ons gebied.


Nijlgans1w


Opmerkelijk

We weten allemaal wel, dat de Nijlgans zich de afgelopen jaren ontwikkeld heeft van een exoot tot een vaste bewoner van het Nederlandse grondgebied en zich heel flexibel heeft ingeburgerd in ons landschap, zich daar geweldig thuisvoelt, niet te beroerd is om een autochtone vogelcollega de deur te wijzen en op plekken waar te nemen is, waar je zo gauw geen gans zou verwachten. Wat te denken van een broedende Nijlgans op 50 meter hoogte in Zwolle of in een bosuilenkast of zittend op een electriciteitsdraad, waar je eerder zwaluwen op zou verwachten.
Onze fotograaf Martin Manders trof deze Nijlgans aan op een oud, vervallen schuurtje tussen Handel en Elsendorp. Zo te zien is dit een Nijlgans, die een ooievaarsopleiding heeft gevolgd, want niets is deze vogels te gek! 

 

Naar bureau Halt ???                                                                                                                                                      

Meteen in het nieuwe jaar vond er een ontmoeting plaats tussen de lens van de Buizerdpoepje1fotocamera
van Martin Manders en een zeer bezige buizerd. Een aantal vragen kun je daarbij wel stellen :
Had de buizerd een oliebolletje teveel op?
Had hij mogelijk last van een grote lintworm?
Of had hij gewoon overal sch..t  aan?
Wilde hij de fotograaf een poepie laten ruiken?
Was hij mogelijk een ordinaire wildpoeper?
Of waren het gewoon zijn "beste wensen"  richting fotograaf?

Uw antwoord graag richting onze fotograaf!!!
 

 

 

                                       Klapekster_met_prooi                          

 

 

 Voltreffer

Soms moet je als vogelaar/fotograaf gewoon wat geluk hebben om en mooi plaatje te kunnen schieten. Voor een beroepsfotograaf misschien niet zo bijzonder, voor een amateurfotograaf wel iets, waarvan je een blij gevoel krijgt.
Op de op een na laatste dag van 2011 kreeg Martin Manders de kans om deze toch wel unieke foto te maken in de Aerlesche Peel tussen Elsendorp en de Rips : een klapekster met een muis als prooi. Dus had niet alleen Martin een goede dag, maar ook de klapekster. Voor de muis was het natuurlijk allemaal wat minder!